Object/Subject Psychotherapie

Labyrint

Wat droomde je?

Woordenspel

English  

Inleiding

   De droomduiding nu is de via regia naar de kennis van het onbewuste in het zieleleven. Freud, [1]

 Zonder mij hier te verdiepen in de theorie van Freud, wil ik toch beginnen met zijn gevleugelde citaat. Merkwaardig hoeveel het overal gebruikt wordt, en nog merkwaardiger hoe weinig dromen nog schijnen voor te komen als toegangsweg tot kennis over 'het onbewuste in het zielenleven'. Dat Onbewuste Deel van de Ziel... is de plaats van de waarnemer in de onderaardse gang hiernaast, vooropgesteld dat het subject van de lezer daar eventjes gaat staan om mee te gaan: er is in de verte een gang naar boven - voor als je wakker wordt -, maar links en rechts zijn er zijgangen die toegang verschaffen tot het labyrint van fantasie,  knooppunt in het www van bewustzijn waarin ik mij schijn te bewegen.

 Eenmaal boven water kijkt de waarnemer naar de persoon die daarnet nog aan het dromen was in het labyrint, en met een beetje geluk kan die daar nog een en ander over vertellen: de droomduiding kan beginnen. Eigenlijk moet je dan, samen met de dromer, terug naar beneden gaan om te merken dat de gangen verlaten zijn: enkel een fijne nevel van wat daarnet nog levensecht gebeurde hangt er nog rond. De via regia, of koninklijke weg.

 Het woordenspel dat daarna nog over het droomgebeuren en zogenaamd onbewuste zielenleven kan geweven worden, is voor het bewustzijn even glibberig als de wiebelende reflectie van het bovengrondse kasteel op het door de wind beroerde wateroppervlak van de slotgracht.

 Psychotherapie is niet zo maar in enkele beelden/woorden te vatten, net zomin als de kern van het leven zelf: ons temporeel participerend verblijf als waarnemer op deze planeet, zonder dat we daar om gevraagd hebben en zonder duidelijk uitzicht op waar het nu echt om gaat. Het is als een droomduiding, het meegaan in omgekeerde richting binnen het verhaal van de ander die vraagt waar de uitgang zou kunnen zijn, of, wat de betekenis zou kunnen zijn van de wandeling. Voor mij is de betekenis het doorleven van wat het zou kunnen betekenen moest ik het geluk hebben om te leven, en bovendien samen met de ander te kunnen zoeken naar de betekenis van het zoeken - systematisch.

Het Zielenleven

 De (weeral) nieuwe spelling helpt dit keer: we hebben een heleboel zielen... en vroeger hadden we er maar één (zieleleven). Geen betere plaats om daar zicht op te krijgen dan in een kapel, waar een speech gegeven wordt, en een droom met een voorganger.
 We hebben in de kapel van ons hoofd: een volk (objecten, ventjes m/v), een spreker en een waarnemer, ik - subject - zetel van bewustzijn. Als er ginder vooraan een interessant verhaal wordt verteld, heb ik geen therapeut nodig; als er ginder vooraan een nieuwerwets verhaal zal verteld worden, is therapie soms aangewezen, vooral als er conservatieven in de zaal zitten die daar een stokje voor steken: weerstand bieden. De spreker is een rare figuur; ik is het niet, maar tegelijk weet ik dat ik het ben die spreekt.

Referenties

1. Freud S. De droomduiding. Uitgeverij Boom 2005; VII(E):675.

Sinds 05-08-2009:

A. Syberg, Belgium
E-Mail Syberg : Home Page

Copyright © 2009 A. Syberg
Last  update 12.08.2009