Historische Objecten
|
||||
|
|
English ObjectiefEen historische context wordt geļncorporeerd gedurende een tijd, en verwerkt in onbewuste regionen, waarna een gevoel uiteindelijk de kans ziet om uit te kristalliseren in de vorm van een nieuw object. We kozen als voorbeeld een sieraad voor een man. Het kon ook een tekening zijn, of een sculptuur. Een verzameling objecten wordt omgezet in een nieuw object. En als het geen pure imitatie is, komt er een origineel object... Niets aan te doen subject zit er altijd tussen. SubjectiefAls de splitpen uit het slot getrokken wordt, kan de doos open. Het slot is in zilver, en bevat donker rode granaat, 'en cabochon' geslepen (halve bollen).
De zwarte doos zelf is gemaakt van Ertacetal (een polymeer) en heeft een schuifdeksel in twee gelijke stukken. De hoeken van de schuiven zijn versierd met filigraan.
De schuifjes zijn opengetrokken, en het zilveren slot mechanisme is goed te zien: een buisvormig opgedraaide draad is in drie stukken verdeeld, twee op het linker stuk en een op het rechterstuk. Het buisje van het rechterstuk schuift bij het dichtschuiven van de doos tussen de twee buisjes aan de andere kant, en daartussen gaat de splitpen als slot. Een gelijkaardig slot is ook aanwezig aan het gouden object, maar dan verdeeld in vijf stukken (drie zijn er net te zien, samen met de splitpen, die hier een Peridoot bevat: de groene en cabochon geslepen steen). Het lederen etui waar het stuk inzit, is samengenaaid met gouddraad, met rode koraal op het uiteinde.
Om maar direct met de geschiedkundige deur in huis te vallen, lezen we de tekst die bij de doos hoort (Lieve):
En van de Etrusken gaan we even naar de Feniciėrs... Let op de granulatie techniek (bolletjes op het hangertje), en de met draad omwikkelde buis als oogje.
De Feniciėrs hadden de Scarabee van de Egyptenaren. Hieronder een foto van een pectoraal met Scarabee.
Naast de geschiedkundige achtergrond is er natuurlijk ook nog een persoonlijke motivatie nodig om een symbolisch object te maken. In dezelfde tekst van Lieve lezen we hierover :
Het gaat dus over wat 'ik' persoonlijk wil, en niet zozeer wat 'ik' moet maken om wat voor reden dan ook (commerciėle redenen bijvoorbeeld). Wat er van uit mijn zijn naar boven komt als symbool voor wat ik belangrijk vind als mens... Het is een heel belangrijk moment in de schepping van het object : het omvormen van een ongeordende verzameling symbolen en elementen tot een tastbaar ding, een stap in het creatief proces. Het trekt een beetje op een droomvoorstelling. Elk object en/of subject in de droom is een creatieve combinatie van andere objecten en symbolen die passend gemaakt worden in het nieuwe tafereel. Je neemt de beelden hierboven (historisch) in je op, laat ze enkele dagen rustig 'zakken', en kom dan met iets nieuws voor de dag. Laatst las ik op TV : "Kunst is het pad dat de droom neemt om naar de realiteit terug te keren". We kunnen stellen dat een sieraad als hetgeen hier is beschreven enkel tot stand kan komen als er uitgebreid is over gedroomd door de ontwerper... Van uit de geschiedenis, en gemotiveerd, begint de ontwerper dan aan een tekening of rechtstreeks aan het stuk (hangt af van de persoonlijke voorkeur). Lieve geeft de voorkeur aan een tekening om te starten.
Rechts staat de voorkant van de gesp, die evengoed als deel van een pectoraal kan gebruikt worden. Het is een eerste schets, idee. In de loop van het ontwerp wordt er nog van alles aan veranderd. Uiteindelijk komt er een totaalbeeld van het pectoraal, met de verschillende onderdelen.
Het gaat hier nog altijd over een tussenstap, niet over een plan als dat van een architect dat volledig moet gevolgd worden.
We tonen nog even de ontwerptekening voor de ring :
Hoe het er uiteindelijk allemaal uit is gaan zien, vindt u op pagina "Neo Archaļsch".
|
|||
|
A. Syberg, Belgium
Copyright © 2005 A. Syberg
|