Gradiënten

	Gradiënten [Up] [Frustratie] [Dubbele Poort] [Verdiepingen] [Hydra] [Emergentie] [Labyrinth] [Gradiënten] [Verplaatsing] [Controle]
	English Droom 26-06-2006 We wandelen in een straat. Eerst staan er allemaal grote en weelderige villa's, en naarmate we verder wandelen staan er steeds meer armoedige huizen, tot op het einde, waar we krotten vinden. Een firma wil ons een contract aansmeren om klei en ovens en keramiekmateriaal te mogen verkopen. Eerst is er een vragenlijst, om te weten of wij wel genoeg verdienen, en capaciteit genoeg hebben om goede verkoopcijfers te halen. We moeten bijvoorbeeld tussen de 1600 en 900 € in de maand verdienen en grote verkoopsruimtes hebben... Eerst ben ik van plan daarover te liegen (dat ze naar de pomp kunnen lopen met hun zever), maar dan vraag ik of zíj kunnen garanderen dat we voldoende materiaal toegeleverd zullen krijgen... Uiteindelijk blijkt dat ze alleen een soort geprefabriceerde veldovens maken, die maar één keer kunnen gebruikt worden - de zeveraars. Nonkel Leo in de Grensstraat. Hij zal daar komen wonen in onze plaats en doet wat verbouwingen - hij doet een heel stuk van de door ons uitgevoerde werken gewoon over, omdat hij het wat anders wil. Er komt een ongelofelijke hoeveelheid stof en vuiligheid van achter de lambriseringen en valse plafonds. Ik wil naar beneden gaan na wat geholpen te hebben met een koevoet, die eigenlijk meer een hondenpoot voorstelt, om een balk los te krijgen die aan twee haakse zijden is ingenageld met vijfduimers - wat overigens vlot verloopt. De trap is een bad geworden, en naarmate ik verder naar beneden ga, zak ik dieper in het grijsvuile water en moet noodgedwongen terugkeren om langs de gewone trap naar de eetkamer te gaan. Tante Miss en haar dochter hebben in onze keuken lekker eten klaargemaakt, en ik schaam mij een beetje daar in mijn ondergoed binnen te stappen.
	Dagrest In de tuin stond ik gisteren te kijken naar een door mij of Lieve met de hand gedraaide lichtgroene keramiekpot; we hebben ook een stuk van het atelier uitgekuist. Aangezien ze naast de deur willen bouwen, ben ik nogal wat bezig geweest ook met de verbouwing in ons eigen huis hier en ginder, een jaar of 10 geleden... én zijn we glasgordijnen gaan bestellen, wegens dat al het groen van rond de deur is weggetrokken door de aannemer Van der Nevens - we staan eigenlijk te kijk in ons ondergoed. Kijk maar naar de foto van de eerste dag van de zomer (links, met alle struiken weg) en de foto van enige maanden geleden (links bovenaan, waar een buur ongelovig naar het plakkaat staat te kijken omtrent de aanvraag van de bouwvergunning): ze hebben hun best gedaan, en, er stond van dat groen en bruin geen millimeter in de weg voor de aanleg van de appartementen én de oprit ernaast. Opgeruimd staat netjes, geen vogels meer die je wakkerfluiten, geen vallende blaren meer, niets. Enkel veel meer wind, meer geluid (voor het geval één van de twaalf nieuw te installeren buren boel wil maken met zijn/haar partner, of als zoon/dochter lief hun radio een beetje luider willen zetten, liefst met het raam open... ). Best dat zot zijn geen zeer doet.
	Droom: Méketivémie en Médatiatie 29-06-2006 Eerst zit ik ergens in de elektronicawereld, moet iets doen bij Barco of de hogeschool... Na een onmogelijk parcours over besneeuwde bruggen en overwegen kom ik in een auditorium terecht. Ik heb mij ingeschreven voor o.a. de cursus scheikunde. De prof zit lachend om zijn tafel tussen de studenten, en vraagt of wij nog een beetje onthouden hebben van de formules en berekeningswijzen die we verleden jaar gezien hebben; en tot waar waren we verleden keer gekomen? Oh ja, Méketivémie en Médatiatie. Ik sta verbouwereerd te kijken - het is niet alleen al lang geleden dat ik de cursus scheikunde heb geleerd, maar ik weet heel zeker dat die twee termen helemaal nieuw zijn voor mij. Ik vraag mij af of ik zal meekunnen.
	Dagrest Ik ben gisteravond samen met Lieve naar een voordracht geweest van Prof Filip Geerardyn over neuropsychoanalyse. Bijzonder boeiend en interessant, maar vooral oorzaak van een bom gevoelens en herinneringen. Hij had het over Mark Solms en Howard Shevrin, en uiteraard over Freud en een beetje Lacan. Shevrin deed blijkbaar proeven op subliminale perceptie (iets wat ge waarneemt, maar zonder dat bewust te worden): hij toonde met een speciaal apparaat (tachistoscoop) bijvoorbeeld iets als het hiernaast afgebeelde figuurtje van een knie (knee) en een pen gedurende enkele milliseconden; de waarnemer heeft bewust niets gezien, maar vertelt in vrije associatie een en ander over lichaamsdelen en bureelartikelen..., en wonderbaarlijk ook over geld (in het Engels penny: pen-knee), waarbij het auditief beeld van de twee betekenaars samen verwijst naar de daarmee geassocieerde betekenis. Lacan komt van achter de hoek. Blijkbaar maak ik in mijn droom twee nieuwe woorden, die zodanig moeilijk zijn, dat ik er zelf niets meer van begrijp. De prof gaf trouwens ook aan dat het achterhalen van de associatieketens enkel door geoefende waarnemers kan uitgevoerd worden - het is niet evident om penny in verband te brengen met een knie en een pen... En ik zat daar als 'leek' tussen een groep 'specialisten' (altijd zelfde probleem), en ik had het eerst niet eens in de gaten, omdat eerst de knie kwam, en dan pas de pen.
	Droom: verbouwingen (03-07-2006) Achter en onder en boven ons appartement in Knokke zijn 'ze' aan het verbouwen. Nonkel Wise en zoon White zijn druk in de weer met betonijzers en afbraakwerken, graafwerken en opbouwactiviteiten. Mijn schamel appartementje verdwijnt als het ware in het niets tegen al dat geweld. Dagrest en directe omgevingsinvloed: Het gevoel van minder zijn dan de 'buren' - in de meest brede zin van het woord, hangt al een tijdje in mijn kleren. Het droomgebeuren loodst mij direct naar de bron van het probleem: nonkels en tantes die veel hoger ingeschat werden dan 'wij', toendertijd; de inhoud van de droom laat daar geen twijfel over. Naast de deur zijn 'ze' nu aan het bouwen, en vanmorgen begonnen de heren al om 6 uur - tijd waarin ik gewoonlijk nog maar goed begin aan mijn droomarbeid. In het begin kon ik gewoon niet meer slapen, niet meer denken zelfs. Na een paar dagen begint het lawaai gewoon vorm te geven aan mijn droom; de inhoud komt naar voor via symbolen ontleend aan wat via mijn gehoor wordt waargenomen zonder dat ik het bewust hoor. Blijkbaar zit 'minderwaardigheid' in de onbewuste pijp om verwerkt te worden, bewust te worden misschien, en daarvoor worden symbolen gebruikt die voordien of gelijktijdig in het bewustzijn opgekomen zijn.
	Droom: Energielijnen (05-07-2006) Ik moet energielijnen trekken op het lichaam van een vrouw. Trekt een beetje op de X-ray tekeningen van Aboriginals, maar dan op een naakt lijf in plaats van op de rotswand. Op een gegeven moment is mijn pen leeg (of door lichaamsvet onbruikbaar geworden). Ik zeg Josée dat het geen zin heeft verder te werken, er komen toch geen lijnen meer te voorschijn. Ze zegt dat het niet geeft, en dat ik ondertussen eens goed naar haar genitaal kan kijken. Ik zeg haar direct terug dat ik dat al eens gezien heb, en zie dat ze geen kleine schaamlippen heeft - enkel een gepigmenteerd gat, dat mij vervult met een gevoel van walging. Dagrest Op therapie hoorde ik gisteren het volgende verhaal van een vrouw: "Deze week heb ik mijn zuster uitgenodigd op bezoek. Ze was alleen, zonder haar man, en was bepaald onrustig en kwaad als ze binnenkwam. Ze had boel gehad met nog een andere zuster van mij (en dus ook van haar), en was er nog altijd razend kwaad op. Ze was nog geen vijf minuten binnen, of ze begon over Energie en de Kosmos te spreken met mijn man, alsof hij daar alles over zou weten, en liet mij met mijn nieuwsgierigheid omtrent haar zusterprobleem en dito kwaadheid zitten, mij opzadelend met haar gevoelens, mij uitsluitend uit het gesprek..." Het laatste stukje heb ik er eigenlijk bij geschreven ná de droom te hebben gedroomd. Eerst had ik niet zo duidelijk in de gaten dat de zuster het bezoek had aangevraagd om zogezegd met haar zuster (mijn cliënt) te komen spreken over haar gevoel, maar dat het haar eigenlijke bedoeling was met de man van haar zus te flirten voor de neus van zijn vrouw... zonder het minste beetje schaamte (-lip). Ze wist blijkbaar in mijn droom wel af van mijn (in dat geval geïdentificeerd met haar man) belangstelling voor 'energielijnen' bij Aboriginals, en nam mij zonder dat ik daar erg in had bij de neus. Het gevoel van walging komt in de droom, en was bij het aanhoren van het verhaal nog niet bewust aanwezig... De droom dient soms duidelijk het doel om voorbewust materiaal een streepje verder te helpen door gevoelens dik in de verf te zetten (letterlijk).
	Droom: Platdekkers (17-07-2006) We doen mee aan een examen bij Wim de plakker (stukadoor), en moeten bepalen of het woord 'platdekkers' een Gents dialectwoord is voor roofinginstallateurs of niet. We mogen overleggen, maar niemand geraakt er aan uit. We gaan terug naar onze plaats en ik kerf in het plaasteren blad met een pin: "NEE", met het woord 'dakdekkers' in mijn achterhoofd. Dagrest Gisteren las ik het stukje over gradiënten nog eens door, iets over hellingen en pieken en dalen. Tegelijk vroeg ik mij af of het ontstaan van van clusters mensen (veelmensigen) tot gevolg zou hebben dat de deelnemers hun verstand zouden moeten verliezen of niet... of ze niet zo'n platte kop (anencefalen) zouden moeten hebben als Anatool van Jommeke (Jef Nijs) - platdekkers. Het is als proberen schrijven in natte klei of plaaster (spijkerschrift uitvinden). Een anencefaal is... : "Een voorbeeld: Anencefale neonaten hebben geen cortex, bezitten geen enkele vorm van bewustzijn, maar gelijken voor 't overige in alle opzichten op normale baby's." Ref. 1 Anatool is natuurlijk geen neonaat, maar heeft toch wel het geschikte platte dak om verder over te fantaseren.
	Droom: Ik zie ze nog niet hangen (19-08-2006) Ik moet met de trein naar Brussel, en er is er enkel een die daar achteruit naartoe zal rijden. De wagon waar we instappen is prachtig ouderwets bekleed met pluchen zetels, lusters en tierlantijntjes - we zitten in een rokerscoupé en willen naar de niet-rokers; de wagon is in twee verdeeld met een schuifdeur, en aan de andere kant ervan is het wat bleker, en roken ze dus niet - alhoewel er toch met een sigaret in hun hand zitten, inclusief ikzelf. We foefelen de sigaretten weg, en rijden achteruit naar Brussel of daaromtrent. Een halte of drie verder komen we aan vóór Brussel, en we moeten in de ... straat zijn, op nummer 106. Een voorbijganger zegt dat we daar juist zijn; de trein rijdt niet verder naar Brussel, maar vertrekt toch in die richting: naar de stelplaats? Op nummer 106 is er een soort circus of theater, waar mensen oefenen voor een toneelstuk of act. Een hele verzameling dochters van mij hangt aan touwen aan het plafond synchroon de woordeloze scènes voor gevoelsuiting te oefenen: het zijn allemaal exemplaren van mijn oudste dochter, in alle mogelijke kledij en van veel verschillende leeftijden. Met veel moeite en overdreven armgebaren komt er iets als: "Ik hou van jou..." Het is de tweede scène uit een sequens van drie. Dagrest Ik had iemand horen zeggen: "Ik zie ze nog niet hangen...", in de betekenis die er in Knokke aan gegeven wordt: "Ik zou er geen moeite voor doen, zelfs niet als de persoon waarover het gaat in hoge nood is". En daar hangen ze dan allemaal synchroon bewust te worden van een poging gevoelens te uiten. De trein die achteruit rijdt komt van een mopje van Guido Depraetere, die gisteren begraven werd: "Een man rijdt met zijn wagentje een steile helling op, over een smal weggetje, achteruit. Een ander vraagt waarom hij dat doet, en het antwoord is dat je boven niet kunt draaien, en dat het aldus gemakkelijker is om dan vooruit te kunnen terugkeren. Iets later komt de man, terug in achteruit de berg afgereden, en de ander vraagt weer waarom hij dat doet. Die zegt, dat ze hem verkeerd hadden ingelicht: je kan boven algelijk draaien". Ik heb mijn vader dikwijls horen spreken over mensen die stierven uit zijn kennissenkring - en ondertussen is mijn vader al jaren zelf dood. Guido Depraetere was jonger dan ikzelf, en het geeft een heel eigenaardig gevoel. Ze tonen dan op TV een oud mopje van de zopas begraven man, en zeggen erbij dat hij zijn laatste dagen (waarvan hij wist dat ze geteld waren) intens heeft genoten in familiekring. De trein rijdt in achteruit naar de voorsteden van de hoofdstad, als ware het naar het verleden: allemaal momenten dat ik mijn dochters vergeten leren ben wat het is om hun eigen gevoelens te uiten - of dat ik vergeten ben mijn eigen gevoelens te uiten naar hen toe - of dat ik dat niet krachtig genoeg deed? Er hangt een rokerige mist over die reis. Associatie Dat van ze zien hangen, of juist niet, is een uitdrukking van mijn moeder, en is moeilijk te plaatsen. Toen ik die hoorde, enkele dagen terug, vroeg ik mij af hoe het zou zijn iemand daar te zien hangen ( opgehangen aan een boom of zo), en dan te gebaren dat je die niet ziet - ook niet wilt tussenkomen om te helpen. Ik was daar vroeger nooit bij blijven stilstaan, bij dat beeld: het is best griezelig. Eigenlijk kun je dat als kind ook niet voor waar aannemen: dat je moeder iemand zou zien sterven, en er niet naar omzien, omdat ze er een pik op heeft. Stel dat ze dat zou doen met mij? Ze zal dat wel zeggen om aan te tonen dat die persoon (die daar in haar verbeelding hangt) haar op een cruciaal moment moet hebben laten hangen (in haar verlangen) in het verleden, en dat ze daarvoor kwaad is, nog altijd. Hoop ik. Het is een hele rare combinatie van dood, mopje en het gevoel dat ik daar zelf als mijn dochter(s) in het circus hang rond te draaien in een poging mij bewust te worden van mijn onmacht iets aan de pluchen zetels uit de woonkamer van mijn moeder te veranderen, en welke moeite het mij heeft gekost om te leren spreken over mijn gevoelens van angst, graag zien, haat en liefde; of gewoon, waar het op staat. Je doet dat niet, anders hangen ze je op.
	Droom: Krokodillen (20-08-2006) Ik ben met Lieve ergens in een huis, bij een vent die ons iets uitlegt. Hij heeft een hondje, en woont langs een vaart. We gaan naar buiten, op de stoep, die rechtaf en zonder balustrade eindigt op de gemetste oevermuur; ik vind het een beetje gevaarlijk: stel dat het hondje enthousiast naar buiten holt en alzo in de vaart terechtkomt... We kijken in het water, dat klaar is en ongeveer een halve meter diep. Er zijn groenachtige wieren en een visje, en een grotere vis, en nog een. Ik denk dat ik zal denken dat het best is dat er geen krokodillen in dat water daar zitten (in België), en ik heb het nog zo net niet gedacht of ik zie er daar al een rondzwemmen, s-vormig kronkelend over de bodem, met een brede platte bek en een opgezwollen lijf. Hij is precies onder water op jacht naar de vis. Ons bootje ligt daar verder in het water, en we moeten er in springen om er bij te geraken. Lieve gaat eerst, maar wordt achtervolgd door een tweede krokodil, die bij nader inzien toch alleen maar vis wil die daar toevallig ook zwemt. Lieve kruipt in de roeiboot en komt naar de kant. Ik spring er ook in, maar de boot zinkt ogenblikkelijk. We zijn allebei kletsnat. Ik bedenk dat het de boot is van Luc, en hoe we dat nu zullen moeten uitleggen... Associatie Krokodillen onder water vind ik niet zo gemakkelijk op internet. Ze zitten meestal met iets boven de waterspiegel. Krokodillentranen die geweend worden voor Lieve, maar die uiteindelijk enkel bedoeld zijn voor het binnenrijven van de vis. We komen er allebei berooid uit. Gradiënten Ik heb de pagina "Gradiënten" genoemd, en ik weet niet waarom: het is alsof het idee ergens opkwam, en toen ik het geschreven had, terug weg was. Het heeft iets te maken met overgangen van intensiteit, referenties die bijsturend werken in de feedbackkring. Misschien heeft het iets te maken met bewustzijnsgradiënten. Wat komt er eerst: het beeld of het bewustzijn ervan? Ik denk dat ik over krokodillen ga denken, en tegelijkertijd zijn ze daar. Het zou kunnen dat het bewustzijn gevormd wordt op het moment dat het symbolencluster (platte bek als van een kikker, opgezwollen lijf, s-vormige kronkels, onder water zichtbaar, jagend op vis...) aaneen begint te klitten, dat er een heleboel elementen zodanig op een rijtje zijn gezet, dat ze kunnen appelleren aan een ventje(m/v), in dit geval datgene dat voor de eerste keer een krokodil heeft gezien in de zoo toen het nog klein was... of datgene dat voor de eerste keer een goudvis heeft gezien in de visbak van nonkel Valère en er later, in de zoo, een additie heeft aangebreid. Ventjes(m/v) zijn units bewustzijn, die geactiveerd kunnen worden, en die eventueel in de entourage van 'ik' kunnen zichtbaar worden, of 'ik' kunnen worden... Er moet bijgezegd worden dat ik Valère en Céline slechts zelden heb gezien toen ik heel klein was, dat ze een diepe indruk op mij gemaakt hebben... en dat ze al heel lang dood zijn, en, dat het die twee waren wier naam ik het moeilijkst kon terugvinden. Valère is gestorven ten gevolge van een appendicitis, die opengesprongen was, en die door de dokter ter plaatse, in extremis, in het bed van het echtpaar, werd geprobeerd te opereren. Ik herinner mij een donkere slaapkamer, en een eenzame dood. Ik heb een hekel aan slaapkamers met kleine lampjes en killige vensters, maar heb die nog nooit (voor zover ik weet) hiermee in verband gebracht. Altijd wel met Jaqueline, de dochter van de elektricien, die zo stoer was en altijd in de kou sliep in een quasi lege kamer, met een klein lampje aan het plafond en een zwart venster dat uitkeek op de nacht. Griezelige mensen. Ze woonden wel in dezelfde straat als nonkel Valère... Het is verbluffend hoe een zwerm onverwerkte gevoelens 's nachts tot in de fijnste nuances en in de juiste gradaties bijeengebracht worden in één enkel beeld... Freud noemt het een wensvervulling: het is dan wel de wens om niet in eenzaamheid te sterven (zonder aanwezige descendenten in rechte lijn). Mijn vader is in eenzaamheid gestorven; maar ja, hij was in coma, zeiden ze, en hij lag op intensive care, en hij kon toch niet meer spreken, en, en... fameuze kronkels in S groot.
	Distributie Figuur hiernaast: "Spreiding van de bevolking in Alexandria (Virginia), 1895. Alexandria was een stad met gebouwen van 2 en 3 verdiepingen, hoofdzakelijk in baksteen, en de populatie van 12.293 inwoners was erg geconcentreerd. Er waren weinig eigenaars (bijna 80% van de huishoudens waren huurders of leefden [zoals studenten] op kot)" (Ref. 4) Ik ben op zoek naar het verband tussen gradiënt en distributie (spreiding). Wat drijft er mensen toe om in clusters te gaan wonen, de enen al dichter op elkaar gepakt dan de anderen. Of, wat is de oorzaak van het bij elkaar horen van mensen? Of, wat maakt een ventje(m/v) eigenaar van een aantal specifieke symbolen? Of, hoe geraken de ventjes(m/v) er aan uit om een groepje te maken (coalitie) en uiteindelijk de leiding te nemen in een bepaalde situatie: om hun wil door te drukken en het hele organisme juist dat te laten doen waar ze voor staan? De distributie van de mensen in Alexandria is niet van dien aard dat ze gelijkmatig uitgesmeerd zijn over de stad..., maar ze wonen op sommige plaatsen met meer dan twintig in één gebouw, en op andere plaatsen met minder dan twee. Bovendien zijn degenen die met veel op elkaar leven ook min of meer samengepakt in beperkte gebieden van de stad, en niet zomaar toevallig over de stad verspreid. Volgens de site (Ref. 4), zijn we in 1895 nog in de tijd van de slavernij in Amerika. Zwarte slaven dus. De zwarten die slaaf zijn, leven in bij de blanken die ze bedienen, en zijn qua aanwezigheid gelijkmatig uitgesmeerd over de stad. De vrije slaven daarentegen wonen allemaal bij elkaar in een paar beperkte gebieden (zie tweede figuur hierboven: de bruine vlekken op de plattegrond van de stad). Je zou kunnen fantaseren dat ze graag bij elkaar willen wonen, maar volgens de begeleidende tekst zijn er niet veel eigenaars van huizen die bereid zijn hun huis te verhuren aan vrije zwarten, en die huizen van eigenaars bevinden zich blijkbaar groepsgewijs bij elkaar (wat waarschijnlijk ook niet toevallig zal zijn). Dus, worden de vrije zwarten als vanzelf naar een bepaalde plaats (of plaatsen)in stad getrokken, als rolden ze van een helling af in een aantal diepe dalen.
	In een bepaald deel van het visuele veld (klassiek receptief veld) vertonen neuronen een preferentiële respons op georiënteerde bewegende roosters of lijnen. Onlangs is waargenomen dat bijkomende stimuli gepresenteerd buiten het klassiek receptieve veld de neuronale activiteit sterk kunnen onderdrukken of bevorderen. De fenomenen schijnen gerelateerd te zijn aan cognitieve mechanismen zoals pop-up (op de voorgrond springen van één onderdeel) en fill-in (invullen van een hiaat), die beide ontdekt zijn in psychofysische experimenten. (Ref. 5) Hoe vrije zwarten en neuronale activiteit aan elkaar moeten gelinkt worden is mij bij dezen een groot raadsel; toch is het de moeite waard het te proberen: het is ergens de bedoeling subjectieve ventjes(m/v) als metafoor te gebruiken voor echte mannen en vrouwen, en omgekeerd, mensen in de wereld te zien als metafoor voor stukjes bewustzijn die streven naar zelfrealisatie [ventjes(m/v)]. Bij neuronenensembles ontstaan de verbindingen door structurering van de oorspronkelijk chaotische synaptische verbindingen die bij de geboorte aanwezig zijn. Ze rollen in een put bijeen (en nog veel meer) en oefenen daar hun functie uit, net zoals bevolkingsgroepen ontstaan die op een of andere manier bestaan uit leden met een gelijkaardige achtergrond of interessesfeer. In stad (Alexandria) gaan de vrije zwarten bij elkaar wonen, omdat daar de huizen te huur gesteld worden, en, omdat de mensen er graag willen wonen en daarvoor met elkaar in competitie gaan voor het bezetten van de beschikbare locaties; bij de neuronen zal dat wat anders zijn, maar toch heeft het ook iets te maken met laterale beïnvloeding: competitie en coöperatie. In Alexandria is er beïnvloeding van buitenaf (de eigenaars die al dan niet verhuren), en bij neuronen is er cognitieve beïnvloeding van veraf gelegen gebieden, zodat de betreffende velden al dan niet actief ingeschakeld worden in het bewustwordingsproces. Het eerste heeft iets te maken met het ontstaan, het tweede met de werking van wat reeds aanwezig is... en dat is natuurlijk al niet hetzelfde. Toch zou je kunnen veronderstellen dat de tewerkstelling van vrije zwarten zal beïnvloed worden door groepen mensen die ze als arbeider (of wat dan ook) nodig zouden kunnen hebben én door het feit dat ze vrij zijn (en misschien wel duurder of minder geneigd een aantal dingen te doen) in een samenleving met ook nog een heleboel onvrije zwarten...
	Nu we het toch over neuronen hebben: deze die gevoelig zijn voor bijvoorbeeld een verticale oriëntatie zijn blauw, een horizontale oriëntatie rood, schuin van linksonder tot rechtsboven groen... . Het is duidelijk te zien dat de grootste concentratie specifieke cellen in het midden van elk gebied te vinden is, en dat aan de randen een geleidelijke overgang plaatsvindt van de ene kleur naar de andere. Bijvoorbeeld van rood naar groen komen we eerst oranje tegen, dan geel overgaand naar geelgroen... Er wonen daar waarschijnlijk vrije en onvrije zwarten door elkaar, in de schemerzone tussen zuiver vrij en zuiver slaaf. Ook interessant in deze naast staande figuur, is het bestaan van stralenbundels (pinwheels, windmolens): punten (in de figuur 2) op de kruising van drie gebieden (rood-groen-blauw), die neuronen bevatten van alle gezindten, m.a.w. die reageren op de drie voornoemde oriëntaties. Het zijn zwarte slaven die op het punt staan vrij te worden, en die allicht nog geen eigen woning huren... Het eigenaardige van de zaak is, dat de punten van waaruit de bundels vertrekken in de loop van enkele dagen, weken, maanden... naar elkaar toe evolueren (zie de richting van de pijltjes): ze komen dichter bij elkaar om uiteindelijk te versmelten; de twijfelaars worden alzo uit de wereld geholpen, of, de meningen zijn steviger vertegenwoordigd, of, de categorieën zijn beter gedefinieerd. Het is een beetje als met een idee: hoe komen de verschillende symbolen bijeen om een ventje(m/v) te bedienen? Eerst is er waarschijnlijk versnippering, met een heleboel twijfelaars, die dan allengs naar elkaar toe groeien om een steviger groepje te maken. Het is dan geen kwestie van dagen of weken (alhoewel...), maar van minuten of seconden. In een stad kan het verschillende tientallen jaren duren vooraleer er iets zichtbaars aan de populatiedistributie verandert... en het duurt nog veel langer voor er iets aan de functiedistributie verandert (politie, gemeenteadministratie, brandweer, ...). De gradiënten dienen er blijkbaar voor om de groeperingen overlappend van elkaar te onderscheiden, en om de twijfelaars naar een bepaald gebied te doen emigreren en/of om te scholen.
	Droom: schilderen (eind 08 2006) Ik koop in een grote winkel een pot verf, en vraag mij af of ik daarmee al direct het plafond mag schilderen (daar in de winkel), nog vóór ik die betaald heb aan de kassa. Wanneer word ik eigenaar van de pot? Dagrest Eén of twee dagen voordien kocht ik een pot verf in de supermarkt: klaargemaakt aan de mengmachine, en er stond bij dat die niet teruggenomen zou worden zoals bij andere producten waar 'men niet tevreden van is'. Ik vroeg mij dan onbewust af of het mogelijk zou zijn de pot gewoon te laten staan en naar huis te gaan zonder te betalen... Associatie Gedurende de nacht, vlak ná de droom, had ik het gevoel iets essentieels gevonden te hebben in verband met gradiënten: twijfelend blijven hangen tussen verschillende mogelijkheden, refererend aan de wet van de omgeving. Het is een beetje als blijven hangen in het kruispunt van de stralenbundel: het punt waarbij neuronen reageren op elke aangeboden oriëntatie, en nog niet ingelijfd zijn in (of net buiten gegooid zijn uit) de categorie waartoe de directe omgeving (groep) zich toe heeft bekeerd.

	Referenties Anencefaal. http://www.seniorennet.be/Pages/Gezond_leven/ Nieuwsberichten_pall/23_06_00.php Anatool in "Diamanten in de Zoo", van Jef Nijs Uitgeverij Dupuis. http://www.dupuis.com/servlet/jpecat? pgm=VIEW_ALBUM&lang=NL&OUVRAGE_ID=2805 Crocodile. http://www.enmu.edu/newsevents/publications/ news-releases/archives/2005/dec/ 12-9-crocodile-home.shtml Population distribution in Alexandria, 1859. http://www.ssn.flinders.edu.au/amst/ 2cities/alexandria/02industry.html Cortical patches. (Max-Planck-Institute, Göttingen) http://www.chaos.gwdg.de/research_theo.html Painting the ceiling. Dreamschool. http://www.dreamschool.org/dome/PeaceDomeStory/ lstpgPeaceDomeStory.html
	A. Syberg, Belgium E-Mail Syberg : Home Page Copyright © 2006 A. Syberg Site Last update 15.01.2007