Home

Controle


[Up] [Frustratie] [Dubbele Poort] [Verdiepingen] [Hydra] [Emergentie] [Labyrinth] [Gradiënten] [Verplaatsing] [Controle]
Prev Up

English  


 

veldwachter - © xs4all.nl - Ref 1

 Droom: tegen de wet?
 03-11-2006

 Aan school is er een hoofdweg met een poort vooraan en een vlak voor de speelplaats. Er is ook een zijweg met een smal poortje naar de hoofdweg, en ik kom langs daar de school binnen. Daar staat een politieagent (een veldwachter) die mij vraagt waar ik het idee vandaan haal om langs dáár binnen te komen; hij zegt ook dat het stoort. Mijn antwoord is erg krachtig:

  • ten eerste, ik loop niet in de weg

  • ten tweede, het is nog een uur vóór de les begint

  • ten derde, er staat nergens een plakkaat dat het niet mag

 Dus, het mag, en de veldwachter verdwijnt.

 Ik loop verder het land op. Het heeft dik gesneeuwd, maar de sneeuw is al aan het smelten. Ik loop er met mijn gewone schoenen door, en vrees voor natte voeten. Men vraagt wat ik daar doe, op privé terrein. Ik zeg tegen de kinderen dat ik het landschap loop te bewonderen, en dat mijn schoonouders daar nog gewoond hebben, en, enfin, dat ik daar alleen maar een klein boterhammetje heb geroosterd [terwijl ik een mini stekkertje uit mijn toestel trek]

 Met mijn vriend Jean-Pierre ga ik op café. Ik schenk onszelf een druppel jenever in: een dik groen glas, halfvol. Ik moet namelijk nog studeren, zeg ik. De ober (garçon) zegt dat wij toch een vol glas moeten betalen, en rekent 77 Frank voor de twee glaasjes. Mijn portefeuille steekt vol nieuwe briefjes van 20 en 100 Frank.

 



 

 Associatie
 05-11-2006

 Politiecontrole komt al in vorige droom voor, en is hier alleen meer op de voorgrond aanwezig -- afgezet tegen mijn eigen 'weg', die als vanzelf in botsing komt met de wet.

 Hebben ze mij ingeprent [en heb ik mij laten welgevallen] van bij de geboorte: alles wat niet verplicht is, is verboden. Tegelijk: waar een wil is, is een weg; alleen, het is dan wel de wil van een ander... die moet gevolgd worden.

 Blijkbaar ben ik mijn eerste stapjes aan het zetten met mijn eigen wil als wet, en kom al direct een portefeuille tegen gevuld met nieuwe oude briefjes. Waarschijnlijk een remake van eerdere pogingen, of iets als oude wijn in nieuwe zakken. De toekomst zal het uitwijzen.




 

 Droom: Brussel Noord
 08-11-2006

 Ik ben gewoon door een school te lopen om op mijn bestemming te komen. Nu doe ik het weer, maar alles in de school is veranderd. Daar waar eerst lege lolaken waren, is het nu vol leerlingen, en daar waar doorgangen waren is er nu een deur, een hall, van alles. Uiteindelijk vind ik toch de uitgang naar de straat.

 Ik zal de trein nemen naar Brussel Noord, en vraag een ticket aan halve prijs. Mijn kaart 1/2e prijs staat echter op naam van Lieve, en ze moet meetekenen. Ze is er niet, dus gaat dat niet. Dan maar de volle pot betalen, en later de helft terugvragen, met de nodige papieren. Ik dacht 1200 € te moeten betalen, maar de man achter de balie zegt dat het 120 € is, en ik foefel geld terug in mijn plastiek zakje, tussen rommel en papiertjes. De man achter de balie vertrekt, en er komt een andere, die zich bezig houdt met mensen die achter mij stonden, en laat mij wachten. Ondertussen hebben ze mijn geld gestolen. Ten slotte krijg ik toch mijn ticket: een soort opgevouwen papier met een stadskaart eraan vast.

 Er is een tussenstop voorzien, en ik moet overstappen. We worden netjes begeleid door een controleur, die ons vriendelijk toont waar we moeten gaan zitten.

 Juist voor Brussel Noord is er nog een overstap, en dit keer moeten we ons plan trekken. Er is weinig tijd, en we lopen verloren. Ik beklim een draaitrapje waarvan de reling gedeeltelijk is afgeroest, en zie dat ik plots veel te hoog sta, op een soort kegelvormig torentje in gietijzeren staven. Ik spring er af, vloekend, op naar de trein.

 Die staat klaar om te vertrekken, en zit stampvol. We kunnen er nog bij, en nog anderen ook. Iedereen heeft deftige lange mantels aan in groen en donker blauw. We zitten als sardines in een blik.

 



 

 Associatie

 De Afrikaanse hut heeft niet direct iets met mijn droom te maken, maar het is wel het eerste wat in mijn gedacht kwam, toen ik mij de gietijzeren constructie in de droom voor de geest haalde vanmorgen. Ik zag namelijk gisteren op TV een team Afrikanen bezig met het bouwen van een hut met een dak zoals op de foto: een piramide in hout, met stro er boven op. Ze deden allemaal mee, en dezen die dat niet konden waren muziek aan het maken voor de 'werkenden'.

 Ik was in de droom kwaad dat ik op de (gevaarlijke) constructie terecht was gekomen, maar toen ik het op TV zag, zat ik er met bewondering naar te kijken; het was namelijk bijzonder vernuftig in elkaar gezet, met bijna geen gereedschap (zelfs geen hamer). Enkel stokken en stukken bast als touw. Ook wat pennen die in een gat werden geslagen met een steen -- moet dus ook wel ergens een boor gelegen hebben?

 Ik moest naar Brussel Noord, en was duidelijk het Noorden kwijt... Allemaal controleurs die mij de moeite niet waard vonden, enkel die éne na de eerste overstap. Ook de school doorlopen was niet meer normaal mogelijk... en ik moest veel te veel betalen voor veel te weinig service. En wat ik nog over had namen ze mij af. Arme ik.

 Heeft waarschijnlijk ook iets te maken met mijn spirituele ambities. Nergens iets van terug te vinden op school, niet bij de 'wilden' van vroeger, en begeleiders zijn er ook al bijna niet. Gewoon allemaal zelf gaan uitzoeken.



Klei met stekels. Foto Syberg
 

 Droom: verlichting
 10-11-2006

 In de loop van het (school)jaar heb ik een elektronisch circuit ineengezet, en alles werkt naar behoren. Nu komt het examen in zicht, en ik zal blijkbaar gevraagd worden hoe en waarom ik bepaalde onderdelen waar geplaatst heb, en hoe dat kan ingepast worden in de algemene elektronica theorie. Het is een aspect dat ik over het hoofd heb gezien, en zeker niet zal kunnen. Ik heb het gewoon 'op het gevoel' in elkaar gezet.

 We zullen een parcours moeten afleggen door donkere tunnels, en er worden lampen uitgedeeld: een enorme verzameling grote in glas, kleinere in steen en nog kleinere in klei, met olie, was, vet... voor elk wat wils. Ik krijg er een grote als een heldere apothekersfles met een wiek in kleurloze olie, omgeven door een extra glazen buisje, heel ingewikkeld. Ik begin het parcours, bergop, maar de lamp gaat uit omdat de wiek in de olie zakt.

 Ik ga terug naar waar iedereen druk in de weer is een lamp te bemachtigen, en kies voor een platte schaal met gele olie en een pit. Het gaat ook een beetje, maar algauw doet zich hetzelfde probleem voor: de vlam verdwijnt.

 De derde keer dat ik terug kom schiet er niet veel meer over voor mij, enkel een zelfgemaakt klein potje in klei met een schriel kwastje als wiek in een mengsel van vet en was. Het ding wil niet branden, maar geeft licht van zichzelf... ik begrijp er niets van.

 Ik beklim dezelfde helling van daarstraks, met een gevoel van déjà-vu. De trap staat vol stukken klei met stekels erop: tandenstokers of saté stokjes; ziet er heel gevaarlijk uit, maar er zijn openingen op de treden uitgespaard waar ik mijn voeten kan zetten. De lamp is eigenlijk niet nodig, want het is klaar genoeg. Boven gekomen -- op de begane grond nota bene -- zetten we allemaal de lampen terug in de bakken en gaan naar huis met de fiets.

 


Kip. Foto Syberg
 

 Associatie

 Klei is plastisch, en je kan er bijvoorbeeld een kip mee maken, of een stekelvarken. De hersenen zijn ook plastisch, en je kan er ventjes(m/v) mee vormen, vervormen, omvormen, laten samenwerken, samensmelten, uiteentrekken, ... Het elektronisch circuit staat zowat voor neuronenschakelingen, een kleintje dat ik zelf gemaakt heb, en ik weet daar niets anders over te zeggen dan dat het werkt zoals het hoort. Grote referenties maken naar filosofen, psychologen, theologen en andere ogen, zit er eigenlijk niet in: ik keer altijd terug naar de beesten, liefst de meest primitieve om mee te beginnen; platte kippen.

 Gisteren wilde ik iets schrijven over intersubjectieve transacties, en ik zat meteen vast aan filosofen. Kant uit de Verlichting om mee te beginnen. Dan Levinas, nog een belangrijk licht -- een beetje platter dan de Brugse Kant, maar toch behoorlijk moeilijk. Maturana, die blijkbaar bij alle twee in de leer is geweest, is nog moeilijker, en daar val ik dan op (of over). Per slot van rekening kan ik nergens een boek vinden over mijn gevoel, mijn opvattingen, en mijn ervaring met anderen. Ik zal het zelf in elkaar moeten knutselen met het licht dat als vanzelf 's nachts schijnt te schijnen, en dat mij veilig weer thuis brengt na een moeilijk uitziende weg.

 Het bestaat gewoon uit ventjes(m/v), gemaakt van klei, en na wat water te hebben toegevoegd, weer kneedbaar. Een beetje water in de wijn bijvoorbeeld.




 

 Droom: schrijven
 11-11-2006

 Er komt een man binnen die iets zal schrijven in een aparte kamer. Ik zal de samenvatting maken van hetgeen hij daar schrijft, maar dan in mijn gewone kamer. Het blijkt enkel mogelijk wat algemene dingen te noteren: dat hij schrijft bijvoorbeeld, en dat ik de samenvatting maak. De inhoud moet ik hem noodgedwongen gaan vragen.

 



 

 Associatie

 Ik zit blijkbaar met de fantasie dat mensen voorspelbaar zijn in wat ze zullen doen en zeggen (en denken). Ik zit ook met de fantasie dat ik zal kunnen opschrijven wat ikzelf (in de kamer daarnaast, onbewust) zal zeggen als de gelegenheid zich voordoet dat ik het zal zeggen. Het blijkt telkens weer een verrassing; ik heb er het kijken naar, en moet het vragen...



 

 



 

 



 

 



 

 



 

 

Prev Up

Referenties

  1. Veldwachter:
    http://www.xs4all.nl/~hoonhout/

  2. Afrikaanse hut.
    http://www.abaana.org/news/2003/images/hut.jpg

 

A. Syberg, Belgium
E-Mail Syberg : Home Page

Copyright © 2006 A. Syberg
Site Last  update 15.01.2007