|

|
Controle
[Up] [Frustratie] [Dubbele Poort] [Verdiepingen] [Hydra] [Emergentie] [Labyrinth] [Gradiënten] [Verplaatsing] [Controle]

English
|
|
 |
Droom: tegen de wet?
03-11-2006
Aan school is er een
hoofdweg met een poort vooraan en een vlak voor de speelplaats. Er
is ook een zijweg met een smal poortje naar de hoofdweg, en ik kom
langs daar de school binnen. Daar staat een politieagent (een
veldwachter) die mij vraagt waar ik het idee vandaan haal om langs
dáár binnen te komen; hij zegt ook dat het stoort. Mijn antwoord is
erg krachtig:
-
ten eerste, ik loop niet in de weg
-
ten tweede, het is nog een uur vóór de les
begint
-
ten derde, er staat nergens een plakkaat dat
het niet mag
Dus, het mag, en de veldwachter verdwijnt.
Ik loop verder het land op. Het heeft dik
gesneeuwd, maar de sneeuw is al aan het smelten. Ik loop er met mijn
gewone schoenen door, en vrees voor natte voeten. Men vraagt wat ik
daar doe, op privé terrein. Ik zeg tegen de kinderen dat ik het
landschap loop te bewonderen, en dat mijn schoonouders daar nog
gewoond hebben, en, enfin, dat ik daar alleen maar een klein
boterhammetje heb geroosterd [terwijl ik een mini stekkertje uit
mijn toestel trek]
Met mijn vriend Jean-Pierre ga ik op café.
Ik schenk onszelf een druppel jenever in: een dik groen glas,
halfvol. Ik moet namelijk nog studeren, zeg ik. De ober (garçon)
zegt dat wij toch een vol glas moeten betalen, en rekent 77 Frank
voor de twee glaasjes. Mijn portefeuille steekt vol nieuwe briefjes
van 20 en 100 Frank.
|
|
|
Associatie
05-11-2006
Politiecontrole komt al in
vorige droom voor, en is hier alleen meer op de voorgrond aanwezig
-- afgezet tegen mijn eigen 'weg', die als vanzelf in botsing komt
met de wet.
Hebben ze mij ingeprent [en heb ik mij
laten welgevallen] van bij de geboorte: alles wat niet verplicht is,
is verboden. Tegelijk: waar een wil is, is een weg; alleen, het is
dan wel de wil van een ander... die moet gevolgd worden. Blijkbaar
ben ik mijn eerste stapjes aan het zetten met mijn eigen wil als
wet, en kom al direct een portefeuille tegen gevuld met nieuwe oude
briefjes. Waarschijnlijk een remake van eerdere pogingen, of iets
als oude wijn in nieuwe zakken. De toekomst zal het uitwijzen.
 |
|
Droom: Brussel Noord 08-11-2006
Ik ben gewoon door een school te lopen
om op mijn bestemming te komen. Nu doe ik het weer, maar alles in de
school is veranderd. Daar waar eerst lege lolaken waren, is het nu
vol leerlingen, en daar waar doorgangen waren is er nu een deur, een
hall, van alles. Uiteindelijk vind ik toch de uitgang naar de
straat.
Ik zal de trein nemen naar Brussel Noord, en vraag een ticket
aan halve prijs. Mijn kaart 1/2e prijs staat echter op naam van
Lieve, en ze moet meetekenen. Ze is er niet, dus gaat dat niet. Dan
maar de volle pot betalen, en later de helft terugvragen, met de
nodige papieren. Ik dacht 1200 € te moeten betalen, maar de man
achter de balie zegt dat het 120 € is, en ik
foefel geld terug in mijn plastiek zakje, tussen rommel en
papiertjes. De man achter de balie vertrekt, en er komt een andere,
die zich bezig houdt met mensen die achter mij stonden, en laat mij
wachten. Ondertussen hebben ze mijn geld gestolen. Ten slotte krijg
ik toch mijn ticket: een soort opgevouwen papier met een stadskaart
eraan vast.
Er is een tussenstop voorzien, en ik moet
overstappen. We worden netjes begeleid door een controleur, die ons
vriendelijk toont waar we moeten gaan zitten.
Juist voor Brussel Noord is er nog een
overstap, en dit keer moeten we ons plan trekken. Er is weinig tijd,
en we lopen verloren. Ik beklim een draaitrapje waarvan de reling
gedeeltelijk is afgeroest, en zie dat ik plots veel te hoog sta, op
een soort kegelvormig torentje in gietijzeren staven. Ik spring er
af, vloekend, op naar de trein.
Die staat klaar om te vertrekken, en zit
stampvol. We kunnen er nog bij, en nog anderen ook. Iedereen heeft
deftige lange mantels aan in groen en donker blauw. We zitten als
sardines in een blik.
|

|
Associatie
De Afrikaanse hut heeft niet direct iets met mijn droom te
maken, maar het is wel het eerste wat in mijn gedacht kwam, toen ik
mij de gietijzeren constructie in de droom voor de geest haalde
vanmorgen. Ik zag namelijk gisteren op TV een team Afrikanen bezig
met het bouwen van een hut met een dak zoals op de foto: een
piramide in hout, met stro er boven op. Ze deden allemaal mee, en
dezen die dat niet konden waren muziek aan het maken voor de 'werkenden'.
Ik was in de droom kwaad dat ik op de (gevaarlijke)
constructie terecht was gekomen, maar toen ik het op TV zag, zat ik
er met bewondering naar te kijken; het was namelijk bijzonder
vernuftig in elkaar gezet, met bijna geen gereedschap (zelfs geen
hamer). Enkel stokken en stukken bast als touw. Ook wat pennen die
in een gat werden geslagen met een steen -- moet dus ook wel ergens
een boor gelegen hebben?
Ik moest naar Brussel Noord, en was duidelijk het Noorden
kwijt... Allemaal controleurs die mij de moeite niet waard vonden,
enkel die éne na de eerste overstap. Ook de school doorlopen was
niet meer normaal mogelijk... en ik moest veel te veel betalen voor
veel te weinig service. En wat ik nog over had namen ze mij af. Arme
ik.
Heeft waarschijnlijk ook iets te maken met mijn spirituele
ambities. Nergens iets van terug te vinden op school, niet bij de
'wilden' van vroeger, en begeleiders zijn er ook al bijna niet.
Gewoon allemaal zelf gaan uitzoeken.
 |

|
Droom: verlichting 10-11-2006
In de loop van het (school)jaar heb ik
een elektronisch circuit ineengezet, en alles werkt naar behoren. Nu
komt het examen in zicht, en ik zal blijkbaar gevraagd worden hoe en
waarom ik bepaalde onderdelen waar geplaatst heb, en hoe dat kan
ingepast worden in de algemene elektronica theorie. Het is een
aspect dat ik over het hoofd heb gezien, en zeker niet zal kunnen.
Ik heb het gewoon 'op het gevoel' in elkaar gezet.
We zullen een parcours moeten afleggen door donkere tunnels,
en er worden lampen uitgedeeld: een enorme verzameling grote in
glas, kleinere in steen en nog kleinere in klei, met olie, was,
vet... voor elk wat wils. Ik krijg er een grote als een heldere
apothekersfles met een wiek in kleurloze olie, omgeven door een
extra glazen buisje, heel ingewikkeld. Ik begin het parcours,
bergop, maar de lamp gaat uit omdat de wiek in de olie zakt.
Ik ga terug naar waar iedereen druk in de weer is een lamp te
bemachtigen, en kies voor een platte schaal met gele olie en een
pit. Het gaat ook een beetje, maar algauw doet zich hetzelfde
probleem voor: de vlam verdwijnt.
De derde keer dat ik terug kom schiet er niet veel meer over
voor mij, enkel een zelfgemaakt klein potje in klei met een schriel
kwastje als wiek in een mengsel van vet en was. Het ding wil niet
branden, maar geeft licht van zichzelf... ik begrijp er niets van.
Ik beklim dezelfde helling van daarstraks, met een gevoel van
déjà-vu. De trap staat vol stukken klei
met stekels erop: tandenstokers of saté stokjes; ziet er heel
gevaarlijk uit, maar er zijn openingen op de treden uitgespaard waar
ik mijn voeten kan zetten. De lamp is eigenlijk niet nodig, want het
is klaar genoeg. Boven gekomen -- op de begane grond nota bene --
zetten we allemaal de lampen terug in de bakken en gaan naar huis
met de fiets.
|

|
Associatie
Klei is plastisch, en je kan er
bijvoorbeeld een kip mee maken, of een stekelvarken. De hersenen
zijn ook plastisch, en je kan er ventjes(m/v) mee vormen, vervormen,
omvormen, laten samenwerken, samensmelten, uiteentrekken, ... Het
elektronisch circuit staat zowat voor neuronenschakelingen, een
kleintje dat ik zelf gemaakt heb, en ik weet daar niets anders over
te zeggen dan dat het werkt zoals het hoort. Grote referenties maken
naar filosofen, psychologen, theologen en andere ogen, zit er
eigenlijk niet in: ik keer altijd terug naar de beesten, liefst de
meest primitieve om mee te beginnen; platte kippen.
Gisteren wilde ik iets schrijven over intersubjectieve
transacties, en ik zat meteen vast aan filosofen. Kant uit de
Verlichting om mee te beginnen. Dan Levinas, nog een belangrijk
licht -- een beetje platter dan de Brugse Kant, maar toch behoorlijk
moeilijk. Maturana, die blijkbaar bij alle twee in de leer is
geweest, is nog moeilijker, en daar val ik dan op (of over). Per
slot van rekening kan ik nergens een boek vinden over mijn gevoel,
mijn opvattingen, en mijn ervaring met anderen. Ik zal het zelf in
elkaar moeten knutselen met het licht dat als vanzelf 's nachts
schijnt te schijnen, en dat mij veilig weer thuis brengt na een
moeilijk uitziende weg.
Het bestaat gewoon uit ventjes(m/v), gemaakt van klei, en na
wat water te hebben toegevoegd, weer kneedbaar. Een beetje water in
de wijn bijvoorbeeld.
 |
|
Droom: schrijven
11-11-2006
Er komt een man binnen die iets zal
schrijven in een aparte kamer. Ik zal de samenvatting maken van
hetgeen hij daar schrijft, maar dan in mijn gewone kamer. Het blijkt
enkel mogelijk wat algemene dingen te noteren: dat hij schrijft
bijvoorbeeld, en dat ik de samenvatting maak. De inhoud moet ik hem
noodgedwongen gaan vragen.
|
|
Associatie
Ik zit blijkbaar met de fantasie dat mensen voorspelbaar zijn
in wat ze zullen doen en zeggen (en denken). Ik zit ook met de
fantasie dat ik zal kunnen opschrijven wat ikzelf (in de kamer
daarnaast, onbewust) zal zeggen als de gelegenheid zich voordoet dat
ik het zal zeggen. Het blijkt telkens weer een verrassing; ik heb er
het kijken naar, en moet het vragen... |
|
|
|
|
|
|
|
|
|

Referenties
-
Veldwachter:
http://www.xs4all.nl/~hoonhout/
-
Afrikaanse hut.
http://www.abaana.org/news/2003/images/hut.jpg
-
|
|
|
A. Syberg, Belgium
E-Mail Syberg :
Home Page
Copyright © 2006 A. Syberg
Site Last update
15.01.2007
|