Parallelle verhalen

Dromen is anticiperen op de werkelijkheid, het aan elkaar geassocieerde verhaal verteld na het ontwaken.

Droom
01-05-2004

Aan 300 km/h rij ik een dorp binnen. Erg gevaarlijke situatie. De weg is versperd - er zijn wegwerkzaamheden aan de gang - en we vertragen tot zo'n 50 km/h, gelukkig. In de tegenovergestelde richting komt er een grote wagen aangesneld en pinkt met zijn rode (!) koplampen. Als een draak die uit de duisternis opdoemt.

We zijn ergens aan de kust bij een familie in huis; een vrouw met twee volwassen dochters. Het is een kleine villa, temidden van een verzameling gelijkaardige maar grotere woningen. De eerste verdieping is een beetje kleiner dan de kamer op het gelijkvloers - er zijn slechts twee slaapkamers boven, en de twee meisjes moeten samen slapen.

De vrouw geeft borstvoeding aan de baby, en zoekt wat privacy op achter de hoek. Ik sta buiten en bel aan. De vrouw doet open met de baby op haar arm - haar borst bedekt met een luier. Ik ben benieuwd om te zien wat ze verbergt, en ze toont het me, enthousiast mij zo nieuwsgierig te zien kijken.

=====

Een tijdje later die nacht droom ik nog eens. Het is iets met een initiatieritueel.

=====

Juist voor het opstaan, komt er een renovatiedroom. En kamer moet bekleed worden met gipskarton platen, die we op de oude muren zullen kleven. De verkoper gaf ons glasstrips en lijm in tubes. De strips zullen dienen om de platen te egaliseren.

In de nacht voor de werken aanvangen probeer ik in bed een teut op mijn penis te schuiven, als een peniskoker. De tuit wordt breder en verandert in een douchekop, vol water, en alles wordt nat. Het water zal er voor zorgen dat de lijm niet opdroogt als die uit de spuitkop wordt geperst, en de douchekop zal de lijm netjes verdelen over de glasstrips en één beweging.

De strips worden op de muur geplaatst, maar de lijm is oranjekleurig en zal zichtbaar zijn door de bovenste glaslaag op de muren. Ik denk dat een tweede strip de lijm van de eerste laag zal wegsteken, maar dat lukt niet vanwege de transparantheid van het materiaal. De platen beginnen slap te worden, en hangen over mijn hoofd - ons hoofd eigenlijk. Mijn wettelijke advocaat helpt mij bij de bevestiging van de platen. Een vreselijke knoeiboel.

Dan herinner ik mij uiteindelijk dat de platen van styrofoam gemaakt zijn, en dat er geen sprake is van transparantie. De muren mooi effen krijgen blijft wel nog een probleem.

Vrije Associatie
01-05-2004

Sepic flutes kanengara (Ref. 4)

Deze gewijde fluitmuziek weerklinkt om de jongeren voor de initiatie te verwelkomen in het Haus Tambaran, het mannenhuis, ter voorbereiding van de Ceremonie. De muziek wordt gespeeld om de geesten gunstig te stemmen, vooral de geest-vogel Yangi Yat. Het gaat hier om de langste fluiten van de wereld. (Ref. 4)

Er zijn twee periodes gescheiden door de initiatie. De kindertijd en de volwassenheid. De kinderen aan de ene zijde en de mannen en vrouwen aan de andere zijde, met de opdracht voor de kinderen te zorgen.

Papua kinderen krijgen lidtekens en pijn om de dood van hun kindertijd te representeren, en worden herboren als trotse krokodillen.

Westerse kinderen worden zoet gehouden met chocolade en marsepein om hen te beletten op te groeien tot mannen en vrouwen.

Initiatierituelen worden vervangen door een twintig jaar durende initiatie in het worden van een soort krokodil etende krokodil, waarbij ieder examen of zo een bobbel veroorzaakt op de rug van de kandidaat. Wat meer is, jongelingen worden net zoals kattenjongen juveniel gehouden zodat ze geen muizen (en duiven) vangen (én eten) en opgroeien tot wilde katten. Mensenkinderen moeten leren bedelen voor voedsel en strelingen. Maar, omdat grote mensen bedelen voor van alles en nog wat bij elkaar, ontstaan er grote probleempjes.

Terwijl alle soorten stukjes waardevolle informatie aangeleerd worden, wordt de natuurlijke nieuwsgierigheid vervangen door een pervers soort luie afkeer, omdat ze gevoed worden gelijk ganzen voor hun vette lever; de bobbels op de rug degenereren tot kippenvel stoppels.

Natuurlijk wil ik niet terugkeren naar de wildernis, en dat zou trouwens ook niet mogelijk zijn. Maar. De meeste cliënten die hier komen hebben het contact verloren met hun eigen biologisch feedbacksysteem van gevoelens en emoties, zelfs van hun gezond verstand.

En ons therapeutisch establishment ziet disorders, in plaats van reacties, en verdooft ze met alle soorten drugs. De wilde situatie op straatniveau tegenover de geciviliseerde eerste verdiep klasse, netjes geëgaliseerd met gips-styrofoam-glas platen. De advocaat helpt een handje mee aan de mess (in de troep).

Droom
02-05-2004

Ik zie een vreemd vlekje in mijn blikveld, dat meebeweegt met de beweging van mijn ogen. Het is een zwarte punt vanbinnen in mijn oog. Bij nader inzien is het een vierkant, ronddraaiend als een wiel, en wanneer dat tot rust komt, zie ik een vreemde tekening in het midden.

=====

's Morgens ga ik naar de bakker, juist gelijk andere mensen doen. Ik wacht op Lieve, maar ze komt niet af, of ik vind haar niet temidden van al dat volk daar. Honderden, duizenden mensen lopen af en aan door de gang, allemaal op hun eentje.

Een van de vrouwen kijkt naar mij, en ik kijk terug - alsof we elkaar van ergens kennen. Dan zie ik mijn vrouw voorbij wandelen... rare kleren die ze draagt, denk ik.

Ik ben op zoek naar een stuk hout, en ga naar de winkel - VDB. In vroeger dagen was het een kleine houtwinkel, maar nu bestrijkt het verschillende enorme hangars. Moest er ergens een klein vuurtje ontstaan, zou de hele santaboetiek in geen tijd in lichterlaaie staan.

Vrije Associatie
02-05-2004

We hebben een geval van virtuele realiteit: wanneer we ergens naar kijken, zien we wat er zich in het oog bevindt in plaats van buiten in de werkelijkheid. Een soort projectie. Het venster is hier niet gekleurd, maar bevat elementen die de perceptie kleuren alsof we krijgen wat we willen krijgen - of juist wat we niet willen in de realiteit en het dan voorgeschoteld krijgen in de droom. Dromen onthullen wat we proberen te verbergen of onbewust houden.

We zagen het gisteren op TV, ons glazen oog, in een debat over de uitbreiding van de EU. Miljoenen mensen méér in de mand. Een van de sprekers zei dat het rijke deel van de EU de nieuwkomers zou uitzuigen. Een ander dacht dat de wortel die nu voor hun neus werd aangeboden heel stimulerend zou werken en een derde vernoemde haar ervaring van vernedering als burger van een 'nieuw land' door de arrogantie van het vette deel van het continent.

Keuterboeren in Polen bijvoorbeeld zouden zich moeten onderwerpen aan reorganisaties opdat ze hun 'gezuiverde' producten naar de rest van de Unie zouden mogen sturen... Niemand sprak over de mogelijkheid voor ons om naar ginder te trekken omdat het daar nog kan om een klein (vuil) boerderijtje te runnen om te helpen in het dekken van de lokale noden.

Natuurlijk zijn wij gewend aan miljarden cellen in ons lichaam, maar daar is iedereen onderworpen aan een uitgebalanceerd sociaal systeem - geen bruut kapitalisme, en als dat dan wél het geval is - veel burn-out.

Droom
03-05-2004

Wilden hebben blanke gijzelaars genomen in de bush. De blanken trommelen dan enkele half wilden op om ginder te gaan onderhandelen. Dan komt er een vuile outlaw met een luizige hond de groep halven gijzelen. De landloper en de hond zijn aan elkaar geketend met handboeien. De hele bende wordt in een legertruck naar het bos gevoerd.

De vagebond zijn hond maakt zulk agressief kabaal naar de anderen toe, dat ze beide van de camion vallen. Het transport wordt gestaakt, omdat ze allemaal nodig zijn voor de job.

=====

Ik heb een cliënt en zijn vriendin op therapie, in een glazen schuilplaats op een perron. De man heeft grote moeilijkheden, waar de vrouw nogal lichtjes overheen stapt. Dat maakt mijn kwaad, en ze zakt heel wat in mijn achting.

Wanneer ze weg gaan, weet ik dat de vrouw haar vriend zal manipuleren om niet meer terug te komen.

=====

Ik kocht iets in een industriezonen, en nu wandel ik door het lange zachte gras van de omringende weiden. Vóór mij staan twee fabrieksgebouwen, een gewoon en eentje in villastijl, met een rieten dak. Vreemd genoeg staat het riet in brand - de tent brandt af, denk ik. Niemand kan het wat schelen. De verzekering zal alles wel terugbetalen.

=====

Ik won een kleine aluminium sportwagen, heel duur. We nemen hem op en dragen hem om de hoek in een smalle garage vol met rommel - als op een zolder. Een verzekeringsagent brengt de papieren binnen, netjes in een speciale kaft, tot in de puntjes verzorgd.

Eigenaardig genoeg denk ik dat de wagen waarschijnlijk nooit uit de garage zal geraken, wegens de te smalle gang ervoor, maar ook omdat ik in feite geen nodig heb - ik heb al een functionele auto.

Vrije Associatie
03-05-2004

In in eerste deel van de droom ben ik gewoon een kijker, de toeschouwer van de film. De scène komt in het midden van de nacht, en als ik wakker word, begrijp ik niets van de verwarrende boodschap.

Er is een probleem, ergens in een onzichtbaar gebied - het onbewuste woud. De persoon in het centrum van de belangstelling wordt ingepakt. Eerst moet de landloper het probleem oplossen - maar valt letterlijk af. Dan komt de therapeut op de proppen in de tweede episode, maar die wordt weggewerkt door de verzekeringsmaatschappij, gebrand op het verzekeren van eeuwig leven - pure zwendel. Tenslotte wordt het wilde probleem verborgen achter een duren gadget - en het heeft geen enkel effect. De wilden lopen nog altijd rond in de bush, zelfs tot op vandaag.

Droom
12-05-2004

0. Wij, Lieve en ik, komen uit het bos en wandelen op het gras van een villa. De helft van het gras is bedekt met ijsachtig materiaal, een soort harde gelei. Wanneer we de tuin verlaten door over het muurtje te klimmen, realiseer ik mij dat we over privaat terrein liepen.

1. De tandarts gaf opdracht aan een man om een tweekleurige pil (rood en geel) in te slikken met een beetje water. Hij gaat naar boven en ik zie dat we in de privé living zijn van de winkelmadam, een hark die juist uit haar bed komt. Ze geeft me een vuil glas met water, dat ik eerst wil uitspoelen, maar zij zegt dat het fris is en OK. Ik drink het op om de kleuren door te spoelen.

2. Ik snij de arm af van een man, en als ik de laatste beweging maak om de job te beëindigen, verlies ikzelf mijn arm en word wakker.

3. In mijn therapiekamer heb ik een koppel, waar ik mee spreek. Een vrouw met haar zoon is aan het wachten, en het kind speelt op tafel met plastic speelgoed. De jongen is wat luidruchtig, en de vrouw vertelt waarom. Ik moet haar kalmeren en vragen te wachten tot het haar beurt is. Mijn notaboek is een grote warboel, met al dat volk op hetzelfde uur. De vader van de kleine is streng en autoritair, kom ik te weten.

4. We wandelen naar de kust. Er steekt een boot vast in het zand - de bemanning van de zeilboot is dood. Grote storm op zee.

5. We zijn in het huis van een familie met geslagen kinderen, gewond en al. De agressor is 'een' man. De vader ligt in bed, ook gewond, naast de hark van een wijf - ze zijn beiden aan het roken en stinken. De politie omsingelt het huis.

Vrije Associatie
12-05-2004

Twee elementen vallen direct op: het in privaat terrein komen van iemand anders, en de plaats van 'mij'. Eerst moet een man kleuren slikken, en uiteindelijk ben ik het zelf die het moet doen; dan zaag ik een arm af, en het draait uit op mijn eigen arm die geamputeerd is als ik wakker wordt.

Alle personen in de droom - ventjes (m/v) of origines - zijn kandidaten om 'mij' te worden. Ik ben een verzameling elementen gekozen uit een verzameling mogelijkheden, om te worden tot het centrum van droombewustzijn: ik, en de overgang van de ene ik naar de andere is redelijk simpel en gaat zonder moeite.

De gebieden waar ik kan wandelen, komen, zijn, ..., zijn collecties symbolen, samen gegooid in een gecategoriseerde galerij compartimenten met een centrale eersteling als kern, als representatie van de rest van de celinhoud, de Aha-Erlebnis daar geïnstalleerd toen het zaaltje nog leeg was.

Nu kom ik dus tweemaal na elkaar in een verboden gebied terecht - een soort taboe. Geïnhibeerde genen, als we DNA strengen kunnen vergelijken met de symboolgalerij in onze geest. Plaatsen in droomland waarvoor zwervende origines (ventjes - m/v) nog niet geïnitieerd zijn. De verboden zalen worden geleidelijk aan toegankelijk voor mij, naarmate het lopende vuur (bosbrand) van de droom zich ontwikkelt.

Aan de andere kant raken kamers in de galerij beetje bij beetje in onbruik, en de bemanning ligt dood op het strand wegens de storm op zee.

Geslagen kinderen, neem ik aan, zijn buiten werking gestelde genen, terwijl ze noodzakelijk zijn voor de normale ontwikkeling van mijn organisme. Ik krijg contact met ze, en de politie omsingelt de plaats om ze te bevrijden... en de ouders (en de vreemde man) zullen het er erg moeilijk mee hebben.

Droom
17-05-2004

Lieve speelt orgel in de kerk, ergens in de omgeving van de ingang als in een glazen receptiehall. Twee maal twee pijpen geven een hoogst eigenaardig geluid af, niet in resonantie met de rest van het ensemble. Ik zal de paren moeten herstellen.

Ik wil naar de voorkant van de kerk lopen, daar waar het altaar zich bevindt. Priesters celebreren een mis, en de kerk zit stampvol. Het is bijzonder moeilijk mijn weg doorheen de stoelen te vinden - enkel een onregelmatig pad tussen de stoelen is opengelaten in een van de zijbeuken. In tegenoverliggende richting komen twee fietsers aangereden, wat de zaak nog bemoeilijkt.

In een kamer of hall achter het altaar zie ik door een smal deurtje mensen bezig zijn met mysterieuze dingen. In de achterkant van het tabernakel zie ik nu ook twee kleine deurtjes, waardoorheen een kelk wordt gegeven aan een van de celebrerende priesters aan de andere kant van het decor.

=====

We bevinden ons nu in een enorme winkel op het zevende verdiep, en moeten daar zien uit te geraken. Er is geen lift, en de trappen - voor ieder verdiep eentje - zijn weggestoken in een soort labyrint. We wandelen door een van de gangen en kunnen daar door gaten in de vloer naar het verdiep er onder kijken: er zijn herstellingen bezig. De lichten zijn aan en overal schijnen er nu restauratiewerken aan de gang te zijn.

Het kantoor van de directeur is ook boven, om belastingscontroleurs te ontmoedigen. Op onze weg naar buiten raken we verschillende keren vast, en moeten dan zoeken naar een andere doorgang.

=====

Bovenstaande droom kwam na een avond op TV met Iégor Reznikoff.

Ik was erg verbaasd over het contact tussen de zingende man en zijn omgeving. Hij zoekt resonantiepunten op in een kerk of grot - die dan antwoordt alsof hij deel uitmaakt van een feedbacksysteem. Hij is ook geïnteresseerd in bewustzijn, dat wat aanwezig was vóór materie ontstond. - Misschien is er slechts één bewustzijn, en zijn wij resonantiepunten in ruimte en tijd?

Associatie
17-05-2004

Lucette Verboven spreekt met Iégor Reznikoff
(vrt, braambos, 16-05-2004)

Hij is musicoloog en professor in antieke muziek aan een Parijse universiteit (Nanterre). Niets speciaals, ware het niet dat hij de hartslag had bestudeerd van premature baby's. Niemand meer dan Iégor Reznikoff herkent het belang van de stem en het zingen als een therapie. Hijzelf gebruikt zijn concerten om te bidden. Dat laatste doet hij niet enkel met zijn stem, maar met heel zijn lichaam. (Ref. 10)

Chris Scarre
Schilderen met Resonantie
Nature 338 (1989): 382

Klonk in de beschilderde grotten van west Europa eens muziek van Paleolitische liederen? Dat is de thesis verdedigd door Iégor Reznikoff en Michel Dauvois in het laatste issue van Bulletin de la Société Préhistorique Française (85. 238-246; 1988). De auteurs hebben drie grotten bestudeerd in het departement Ariège aan de voet van de Franse Pyreneeën. Hun besluiten suggereren dat de akoestiek van de grotten een belangrijke rol speelden bij de bepaling van de plaats van de grotschilderingen, en dit impliceert direct de veronderstelling dat muziek of zang belangrijke elementen waren in de grotceremoniën zo'n 20.000 jaar geleden.

Reznikoff en Dauvois steunen hun stelling op het feit dat op zekere plaatsen ("points de résonance") bepaalde noten resoneren in de grot. De onderzochten de grote langzaam met behulp van hun stem: ze zongen een reeks tonen in een bereik van drie octaven, van C tot G3. Ze breidden de toonhoogte nog met twee octaven uit met harmonischen en door te fluiten. Waar er een resonantiepunt was, markeerden ze de locatie en de specifieke noot die een respons uitlokte. Ze gebruikten deze observaties om een resonantiekaart van de grot te tekenen.

De resonantie in de grotten is op zichzelf niet zo verwonderlijk, maar het belang van de studie blijkt bij het vergelijken van de resonantiepunten met de plaatsing van de schilderingen. Er zijn drie punten in hun besluit. Ten eerste, de meeste schilderingen bevinden zich binnen de meter van resonantiepunten. De Grote Zaal in Portel, bijvoorbeeld, vertoont geen resonantie respons, en bevat overeenstemmend ook weinig schilderingen. Ten tweede, de meeste resonantiepunten komen overeen met een plaats waar grotschilderingen zijn aangebracht. Inderdaad, de beste resonantiepunten werden altijd op die manier gemarkeerd. Tenslotte beweren de auteurs, dat de locatie van sommige schilderingen enkel kan verklaard worden aan de hand van de resonantie op die specifieke plaats.

... (Ref. 11)

Droom
18-05-2004

Naast de deur wordt er aan het dak gewerkt. Het is een plat dak, en het is onmogelijk om te zien we ze daar uitsteken; enkel de aanwezigheid van een ladder verraadt de activiteit ginder boven.

Van uit onze zolderkamer zie ik wat ze doen: een soort van erker bouwen. Het is mijn kozijn White, de schrijnwerker. De constructie die hij maakt is eerder fragiel, veel glas en bijna geen houtwerk. Bovendien hangt de erker over onze grond, en dat is illegaal. Hij vernietigde het afdak van de buren ook, maar daar trekt hij zich niets van aan omdat het gaat over het dak van zijn vader.

Wij, Katelijne, Lieve en ik, zullen terugkeren naar onze eigen kamer - blijkbaar staan we boven op de roofing, naast de glazen constructie, en kwamen naar hier door een soort verbindingsbuis - zeker niet via de ladder. De buis of doos is smal en moet dringend opgekuist worden om er door te kunnen; verstikkende ervaring.

White staat daar te lachen. Hij doet mij denken aan die keer dat we doktertje speelden, en ligt daar op een soort beddenbak, en doet tekens over zijn buik en lenden. "Ge weet wat we deden hé? Eerst de benen, dan de buik en uiteindelijk wat er tussenin zit. Ge waart niet tegen de situatie opgewassen hé, met al je schuldgevoelens ..." Ik ben kwaad en zal hem een poepje laten ruiken met zijn illegale constructie.

Tenslotte zijn wij, Lieve en ik, in een bakkerij aangekomen, waar drie of vier man gereedstaan om de klanten te bedienen. Lieve en al de anderen gaan naar beneden om een geschikt brood te vinden. Op het gelijkvloers zie ik ook heel wat brood, en we zouden er alles moeten vinden wat we zoeken... drukke bedoening.

Vrije Associatie
18-05-2004

Glazen dozen, vensters, kijkglazen, zonnebrillen, blinden, zijn alle elementen uit mijn galerijcollectie over door het venster uitkijken naar tante Miss om vier uur, toen ze van haar werk kwam. Ik had een sterk verlangen om met haar mee te gaan, om alle aandacht te krijgen en chocolade mousse.

De illegale constructie symboliseert het afsplitsen van het zogenaamde verleden en/of gevoelens. We worden wijsgemaakt dat het - de meeste keren - mogelijk is om God te worden, moeiteloos en ogenblikkelijk. Groot feest.

Spiritueel brood komt van binnen, de resonantiepunten in onze persoonlijk grot; geeft ons tevens de mogelijkheid om met elkaar te communiceren. Het enige dat we moeten doen is gaan zingen recht tegenover de oude schildering, en luisteren naar de echo van de ander en de omgeving.

Droom
19-05-2004

Een opvoeder in een grote school staat achter een toonbank met twee manden plastieken schelpen erop. De schelpen vervangen de eetbonnetjes. Ik begrijp er niets van.

De man is zenuwachtig, omdat er twee personen komen, speciale gevallen, om de les te worden gespeld.

De eerste is Edith, en voor de gelegenheid draagt ze een voddenkleed in verschillende kleuren met linten en lapjes en alle soorten frullen. Ze hangt met armen en benen door gaten in een glazen deur of wand, en verklaart haar eigenaardig gedrag door de moeilijkheden die ze heeft met haar man en haar hondje...

De tweede man, al even exotisch als Edith, is daarenboven een crimineel. De politie komt met zwarte honden om hem in bedwang te houden. Een van de honden grolt en springt op de vreemdeling. Ik steek mijn vinger in de bek van het beest en voel zijn natte tong. Hij bijt mij niet, want wij zijn vrienden.

Vrije Associatie
19-05-2004

De macht van een dictator is een fascinerend fenomeen. Van op het moment dat het begint, gedraagt het zich als een idee-fixe, en blijft ronddraaien in je hoofd. Elke keer als de heerser (het centraal heersende idee) bekritiseerd dreigt te worden, krijgt de opstandeling de doodstraf, met een daverend (en steeds daverender) applaus van de bevolking, waardoor de dictator een vals gevoel van veiligheid over zich heen krijgt, en bovendien steeds zenuwachtiger wordt, en schichtig om te schieten op wie verraad zou kunnen plegen.

Alsof het bewuste aspect van onze georganiseerde collectie cellen, dat coherente activiteiten tot gevolg heeft, overspringt op een groep mensen die op zichzelf de interactieve structuur missen om op lange termijn succesvol te kunnen zijn.

Droom
20-05-2004

De fietsenmaker doet veranderingen in zijn winkel. Daarbij opent hij een passage naar een vergeten grot, een Romaanse kerk in natuursteen (ruw uitgehouwen).

Er is een stuk op het gelijkvloers, en een enorme trap naar een verdiep eronder, daar in de diepte.

Juist onder het plafond hebben de muren een richel, alsof het een rotspad zou zijn, met een heleboel clochards die er voetbal aan het spelen zijn, samen met wat kleinere wezens, engels of vogels of ventjes - ik weet het niet. Het is onbegrijpelijk hoe ze er in slagen om de bal daarboven op de richel te houden zonder er zelf af te vallen.

Associatie
20-05-2004

Mattheus 12:43-45

43	En wanneer de onreine geest van den mens uitgegaan is, zo gaat hij door dorre plaatsen, zoekende rust, en vindt ze niet.
44	Dan zegt hij: Ik zal wederkeren in mijn huis, van waar ik uitgegaan ben; en komende, vindt hij het ledig, met bezemen gekeerd en versierd.
45	Dan gaat hij heen en neemt met zich zeven andere geesten, bozer dan hijzelf, en ingegaan zijnde, wonen zij aldaar; en het laatste van denzelven mens wordt erger dan het eerste. Alzo zal het ook met dit boos geslacht zijn. (Ref. 15)

We vinden ongeveer dezelfde tekst bij Lukas 11:24-26

Geïsoleerde gebieden in mijn hoofd...

Droom
23-05-2004

Er is een nieuw spel uitgevonden. De deelnemers moeten een vierkant traject doorlopen. De eerste test of moeilijkheid is een lijn gemaakt van kussens, verschillende meters lang en ongeveer een meter breed. Een vrouw kruipt er boven op en probeert de Chinese pictogrammen te ontcijferen die op de stof geschilderd zijn. De glijdt met een stok over de lijnen, en volgt de beweging zo goed mogelijk met haar lichaam.

In een tweede deel zijn tafels geplaatst met houten mappen erop. Ze bevatten postkaarten en oude boeken. Veel mensen zijn naar iets op zoek, en de scène doet mij denken aan een druk bezocht boekwinkel.

Tussen twee tafels in zit een jong meisje op de grond en niest enkele bloeddruppels op de vloer. Ze zegt dat er veel verschil is tussen het levende en het niet-levende.

In het spel is het onmogelijk de betekenis ervan te vinden op basis van de tijd, hoor ik.

=====

Een familie laag bij de grondse plebs, uitschot, achterlijk volk, zal een living schilderen in een soort fluorescerend geelgroene email. De vader is al begonnen, maar vergat de verf om te roeren, en maakt nu waterachtige strepen op het plafond. Ik toon hem hoe het moet. De kamer heeft verschillende kolommen, gelijk in een Chinese hall.

Om het land van een boer te bemesten, vul ik een sproeier met een bruinige vloeistof - veel te veel voor het kleine stukje land. De boer geeft er niet om, en toont me zijn tegels die moeten afgespoten worden met een hogedrukreiniger.

Hij heeft de lei afgekuist.

Vrije Associatie
23-05-2004

Doet me denken aan het levensspel, de representatie van wat we hier doen op aarde. De meeste moderne spelen leveren een winnaar op en/of verliezers, en normaal gezien krijgt de winnaar alles, het geld of een prijs. The survival of the fittest.

In de droom bestaat de winst uit de zin van het leven. Ten eerste (eerste test) op school, moeten we tussen de krijtlijnen lopen die de meester ons op het bord heeft voorgetekend. De eerste van de klas assimileert het bijna allemaal zoals het hoort, en wordt alzo geconditioneerd om later de winnaar te worden en te overleven in de race. De selectiecriteria worden niet langer bepaald door de elementen, maar sociaal - niet geaard.

Dan (als tweede test), als we groot geworden zijn, moeten we onze weg vinden tussen de postkaarten en de boeken, getekend en geschreven door andere menselijke wezens - de menigte. Het selectiecriterium bestaat nu uit het misleiden van anderen, of, het manipuleren van de perceptie die anderen van ons theater hebben. Hoe meer schittering in het decor, hoe meer aandacht je krijgt. Hoe meer geld je hebt, hoe meer glamour kan ingebouwd worden in de show. Op die manier evolueert het systeem naar een rijker worden van de rijken en een verarming van de armen. De eerste betekenis van het leven bestaat erin zo vet en rijk te worden als maar kan. the survival of te fattest.

Door een opening zien we het kind bloeden, en krijgen we enig besef van het verschil tussen degenen die leven en dezen die doen alsof. Voor een kind is tijd geen geld, maar eindeloos, betekenisloos.

Maslow construeerde zijn piramide in 1943, waarbij zelf-actualisatie soms geïnterpreteerd wordt als egoïstische zelf-realisatie... Hij voegde "Zelf Transcendentie" toe aan het einde van zijn leven, geleidelijk aan, en refereert hiermee aan de relaties die een mens heeft met zijn omgeving. Hij formuleerde nooit exact wat hij ermee bedoelde, en dus kom ik maar terug naar beneden van mijn piramide, om het marginale volk te vervoegen en de grond te bemesten en de vloer te vegen, in de hoop iets zinnigs te kunnen schrijven op mijn lei.

Misschien wil ik mijn aandacht richten op de mogelijke overleving van de fitste coherente groep zelf-transcendente mensen, ontstaan uit pure noodzaak - om te kunnen voortbestaan, en die alzo een 'hoger' bewustzijnsniveau (verdiep) teweegbrengt. Ik geloof ook nooit dat het multinationale dinosauriërs zullen zijn om mee te beginnen.

Droom
24-05-2004

Ik draag een oude zak Goldband terug naar de verkoper, en vraag hem een verse zak MP75 spuitpleister. De zak dreigt om te vallen in mijn camionette.

Ik maakte een afsluiting met Bekaert plastic gecoat staaldraad, en zie dat hij beweegt onder invloed van de wind, op en neer zwiepend als de afsluiting van de buren, en het gras.

Ik versterk de palen met stalen buizen, balustrades van onze Plettac steiger, en nagel ze bovenaan vast aan de stijlen. Strakkere grenzen.

Vrije Associatie
24-05-2004

Gister spoot ik met mest, dan met water, en nu met pleister. Projectie is in the air. Het is natuurlijk gemakkelijk om de stront aan de knikker toe te schrijven aan multinationals, om te ontsnappen aan onze eigen zure druiven.

Eigenlijk heb ik een Kärcher hogedrukreiniger, gebruik graag Knauf om mijn huis te bepleisteren, en mijn afsluitingen zijn gemaakt bij Bekaert, allen multinationals. Dus, omdat mijn klein bedrijfje (WWW) nog geen World Wide Empire (WWE) is, heb ik alle reden om jaloers te zijn.

Nu betekent een stelling in het nederlands ook een voor-onderstelling. Mijn suggestie dat bewustzijn zijn oorsprong vindt in coherente coöperatie is nog niet erg gemakkelijk te verdedigen: de afsluiting wiebelt nogal, en mijn gevoelens omtrent de dino's nog niet rijp en zoet.

Volvox zit er weer aan te komen. Hoe in God's naam slagen de beesten er in om samen (de onderdelen) in één en dezelfde richting (als geheel) te roeien, als hadden ze een hogere ziel?

Droom
26-05-2004

Ik wil naar een feest gaan, een soort politieke meeting, met een pak kleren waar ik van af wil. Ik prop ze in de mailbox van de eerste minister - daar speciaal neergezet voor het moment dat de premier zijn speech afsteekt in de raadzaal.

Ik loop de straat af en kan binnenkijken bij de politieke meetings van de verschillende partijen - elk met hun eigen spreker tegenover een menigte - allemaal in een in aanbouw zijnde gebouw (nog niet gepleisterd en zo).

Ik ga terug om mijn kleren op te halen, maar de gelegenheidsbox is weggehaald, met inbegrip van mijn uitrusting. Het frame met het boorgat voor de moer grijnst mij toe.

=====

Een vrouw boetseert een pot in klei, met haar vingers, bij wijze van educatieve demonstratie voor haar publiek: een bende kleine kinderen.

Onder de tafel staat een draaischijf met daarop een miniatuur draaischijfje om potten te draaien. Het is een verwarrende situatie, want daarpas was er nog geen schijf te zien. Ik slaag er in mij neer te zetten en een pot te draaien, zoals ik zo vele malen heb gedaan in het verleden (in het echt).

Er is een scène met moeilijkheden en stront op mijn tenen.

Vrije Associatie
26-05-2004

De ventjes (m/v) of eerstelingen (origines) in mijn hoofd komen opgewonden bijeen om richtlijnen te bepalen, een coalitie te vinden die uiteindelijk in staat moet zijn zinnige dingen te vertellen over het zijn. Ik steek mijn verschijning in de mailbox, alsof het een wasmachine zou zijn, in de hoop die gekuist terug te vinden achteraf

Waarschijnlijk zou het gemakkelijker zijn om deel te nemen aan de meetings, lid te zijn van de gemeenteraad of de regering.

Gisteravond las ik iets over gnosticisme, en sommige aspecten daarvan vond ik heel aantrekkelijk, meer in het bijzonder de stelling dat essentiële kennis van binnen uit ons zogenaamd zelf komt - die ik dan zou vertalen als momenten van bewustzijn, voortspruitend uit coherente interacties, ongepleisterde politieke meetings die werkbare conclusies afleveren voor de komende seconden met inbegrip van een bijpassende uiterlijke verschijning.

Er is veel verschil tussen het draaien van een pot en het geven van een demonstratie, waarbij dat laatste stront op mijn tenen oplevert.

Droom
27-05-2004

Lieve bevindt zich met de twee meisjes in de badkamer - deze met het emailbad, en Lieve ligt in het water. We hebben ook een andere badkamer, deze met het nieuwer polyester bad.

Een van mijn cliënten heeft verschrikkelijk ruzie met zijn partner, doorspekt met projectie en overdracht, versterkt met een betonnen weerstand. Het probleem hangt de hele nacht in de lucht. Zij van haar kant heeft enkele complementaire elementen die de storm opzwiepen tot windkracht 7.

Er werd een film gemaakt met naakte vrouwen die boksen in een ring. Groot schandaal in het dorp. Ze tonen er iets van op TV, maar bescheiden, borsten en andere heet materiaal weggemoffeld. De show zal doorgaan.

Ik zit bij de kapper voor mijn haar, en er zijn een paar mensen voor mij. Na een tijdje zit heel de zaak vol mannen en vrouwen, allen opdringerig door elkaar heen draaiend om de eerste te zijn - of de volgende. Een stuk of twee slagen er in mij te passeren, maar dan komt de kapper naar mij toe en bekijkt mijn dunne haar. Hij kent mijn naam, alhoewel het nog maar de tweede keer is dat ik hier kom, en dat die eerste keer al heel lang geleden is. Ja, hij kan iets voor mij doen, zegt hij. Er zijn drie stoelen, allen verschillend van vorm en kleur. Die voor mij is rond en plat, in zwart imitatieleer.

We moeten terug naar de plaats waar we vandaan komen, vormen een leger, en het gevecht zal beginnen. Dat zal dan de eerste keer zijn voor mij, en ik ben een beetje nerveus. We rijden naar de kust.

We stoppen de wagen, Lieve en ik. Ze weet een plaats waar we een projector kunnen kopen voor maar 25 €, een bespottelijk lage prijs. Het blijkt een enorm huis te zijn, gerestaureerd en wel - een soort oude fabriek met dubbele beglazing in de ramen van geëmailleerd aluminium. We wandelen doorheen verschillende opeenvolgende poorten, als in een gevangenis. Centraal zie ik kinderen spelen op een speelplaats, recht tegenover een groot gebouw. Een van hen, een meisje, rent plots door een van de poorten, ontsnapt zogezegd. Ik ren er achter op de oneffen vloer van gebroken baksteen en grijp haar vast bij haar haar. Ik laat mijn vingers zachtjes door het dunne grijze haar glijden en breng haar terug binnen. Ze is zo kwaad als maar kan, en beschuldigt mij van alle soorten seksuele activiteiten. De bewakers kennen ze, en kalmeren haar.

Dan, om de spray te halen, gaan we naar boven langs een smalle spiraalvormige doorgang zonder treden, maar we wandelen toch omhoog als ware het een wenteltrap. In de opening in het midden zien we drie hete rubberslangen in verschillende kleur en dikte; er loop heet water in of iets dergelijks. Hoe hoger we komen, hoe meer ik mij bewust word van het feit dat ik slaap en droom. Aan de ene kant ben ik blij, omdat ik weet dat ik de gebeurtenissen nu kan sturen, gaan waar ik wil, doen wat ik wil (exotische scènes zijn binnen handbereik), maar wil ik geen spelletjes spelen, en ben nieuwsgierig wat de droom zélf mij te bieden heeft, en of er nergens geen beter zicht kan uitkomen op de diepere zin van het (of mijn) leven bijvoorbeeld. De verwarrende situatie maakt mij wakker.

Vrije Associatie
27-05-2004

Seksuele relaties, professionele interacties, oud dun grijzend haar, sociale roddels, renovaties en reizen. Experimenten en ervaringen in bewustzijn en kennis - gnosis. Alles wat zijn weg brandt door mijn mentale wereld.

Laten we beginnen bij het dunne haar - op dat oude hoofd. Ik ben benieuwd wat er onder de huid en de schedel zit, raak verwikkeld in een trip binnenin, naast de kloppende aders, omhoog naar spirituele gebieden, verlangend naar kennis en begrip.

Er zijn momenten waarin ik mij oud en uitgebrand voel, en andere waarbij ik mij voel gelijk altijd, jong en gezond, evoluerend en hoopvol, levend en bewust.

Er zijn twee baden, twee niveaus van communicatie. Eentje met email op, koud en hard waarin we gedwongen worden te gaan liggen, de feeërieke wereld van glamour en glitter. Het andere bad is meer huidachtig en warm, nieuwer ook.

In het verleden werd ik in twee gaten gegooid, eentje van vlees en bloed, en eentje gemaakt van hemelse geest; het vlees zijnde zwak en vol wansmakelijke verlangens en tendensen, met daarin een ijle geest juist aan de buitenkant van het lichaam, ofwel de kern van het menselijk zijn, diep vanbinnen en eindeloos, de ziel, met als uiteindelijke bestemming de hel of de hemel, afhankelijk van ons gedrag hier op aarde.

Welke rare omkering er tegenwoordig plaatsvindt weet ik niet erg goed, maar ik ben er niet gerust in. Alsof het verdienen van geld en het consumeren van alle soorten genot de enige dingen zijn waarvoor men kan leven, met de dood als eindpunt.

Gisteren las ik iets over menselijk bewustzijn dat evolueert naar kosmisch bewustzijn, en dat wij er op dit moment naartoe aan het groeien zijn. Het klinkt een beetje naïef, maar past bij mijn idee over het mogelijks ontstaan van intermenselijke clusters met een nieuw, verenigd of eigen bewustzijn aan het hoofd. In het verleden kreeg ik enkele vonken van het fenomeen te zien, wanneer gesproken werd over het één worden van twee of meer mensen die samen communiceren, met of zonder woorden, ongeduldig om te weten en te begrijpen, verlangend om te kunnen spreken met gevoel en verstand.

Mattheus 18: ²⁰ "Want, waar twee of drie samenkomen in mijn naam, daar ben ik in hun midden." (Ref. 30)

Toen, in het verleden, was het juist deze passage uit de bijbel die mij de stuipen op het lijf joeg, omdat het de splitsing compleet maakte: wanneer ik met anderen was in naam van Jezus, werd ik een deel van Hem, en verloor mijn lichaam, want, allen die dat verkondigden waren celibatair en aseksueel. Als gevolg daarvan verloor ik het contact met de anderen, want ik kon mijn seksualiteit niet verloochenen. Alles was alleen maar tegenspraak en verwarring.

Nu, zevenhonderd jaar later, vind ik het idee terug in een oude Romaanse kerk, waar de ventjes (m/v) voetbal spelen boven op de muren; nu kan ik de ventjes (m/v) echter binnenhouden, omdat ik ze ken, en zachtjes één worden ermee vanbinnen. Waar twee of drie van hen samenkomen, daar komt er een nieuw 'ik' tot stand, juist zoals in dromen 'ik' een vliedend element geconcentreerd actueel bewustzijn is.

Droom
28-05-2004

Op een of andere manier vraagt een kind aandacht, maar er is niemand beschikbaar in de omgeving.

Ik zit in het leger, en zie rekruten in de rij staan voor een maaltijd. Ik ga naar mijn afdeling, maar ik ben te laat: iedereen is al bediend. Er staan nog wat restjes op de hoofdtafel, en ik mag nemen wat ik wil, wat niet erg veel is.

In plaats van aan tafel te zitten, ga ik naar bed. Een maat plaagt mij, en verbergt mijn voedsel tussen de lakens. Kwaad probeer ik het terug te pakken, maar mijn bed hangt vol vettige saus.

De ober probeert de troep weg te nemen, maar een reactie tussen het voedsel en de lakens maakt het goedje agressief, en het kwetst de handen van de ober.

Als ik opsta, loopt er water op de lakens, en dat geeft mij het vervelende gevoel dat anderen zullen denken dat het van iets anders is dat mijn bed nat is.

Een vrouw beklaagt zich over haar afwasbak, zeggende dat de uitloop verstopt zit. Ik vraag haar het water weg te laten lopen, en ze trekt de stop uit. Het tomatensoepachtige water loop redelijk normaal weg, maar de vrouw blijft bij haar mening dat er iets mis is.

Dan ben ik terug aan de kust. Er vliegt traag een vliegtuig over. Er wordt een luik opengedaan er vliegt een witte lijn uit de buik van het toestel - gelijk een vuurbal die weggeschoten wordt door een oude katapult. Witte tegels - blijkbaar het projectiel - raken een elektriciteitscentrale op het stand. Moest het een bom geweest zijn, dan was het met de centrale gedaan geweest. Misschien is het een oefening, en ik ben verbaasd over de nauwkeurigheid van de beschieting. Een tweede projectiel treft een fabriek er juist naast.

Vrije Associatie
28-05-2004

Katapulten die vuurballen afschieten naar de vijand. Deze nacht gaf de vijand mij geen aandacht, had geen eten voor mij, zegt dat ik zijn handen bezeer met mijn reacties en verdenkt mij er van dat ik in mijn bed plas. Daarenboven houdt de vrouw niet op mij onzinnige experimenten te laten doen terwijl haar sifon zelfs soep met gemak doorlaat.

Dan kan ik mij niets anders inbeelden dan een voorbereiding op een tegenaanval, al gooiend met porseleinen borden op de krachtcentrale gelijk een kwade echtgenoot die borden met eten tegen de muur gooit.

Er zijn blijkbaar heel wat elementen (ventjes - m/v) in mijn hoofd die de eindzin van gisteren niet graag horen, deze met het vliedende bewustzijn - helemaal in orde voor mij, maar blijkbaar een serieus probleem voor al die andere 'mij-en' die sympathie koesteren voor mijn moeder's opgetrokken neus.

Gisteravond keek ik ook nog naar het tot zinken brengen van H.M.S. Hood, Groot-Brittannië's grootste slagschip in 1941, en dat was dan geen oefening.

Er is hoop voor de toekomst.

Droom
29-05-2004

Ik wandel met Katelijne terug naar huis. Mijn tante, wiens man niet meer tegen ons spreekt van als zij is gestorven, roept ons binnen. Ze is een beetje hysterisch, omdat wij hen ook hebben genegeerd vanaf dat moment, en probeert de communicatie te herstellen.

We gaan naar boven terwijl zij haar hart uitstort. Mijn oom zit zuur achter zijn bureau, woordeloos naar ons te kijken.

Dan komt hij buiten en klaagt over zijn gezwollen voet. Eigenlijk draaien al hun activiteiten omheen zijn ziekte: remedies, machines en doktersbezoeken. Meest frustrerend van al is het feit dat hij zijn invaliditeit negeert en zegt dat hij binnenkort beter zal worden.

We leggen wat geld samen om voor hem een wondermiddel te kopen dat dan uiteindelijk bestaat uit een valies met twee kleine flesjes die samen een soort rozenwater produceren. Nonkel drinkt het ogenblikkelijk op en zegt dat hij het spul goedkoper in stad kan kopen. De wondervalies begint direct een nieuwe dosis te produceren, en kan dat altijd maar blijven doen zonder enige moeite.

Omdat ze temidden verbouwingen zitten voor zijn zere voet, staat de kast voor een deel over de trap, en we geraken nauwelijks naar beneden. Bovendien is de trap zelf ergens in het midden opgebroken, zodat we het gelijkvloers bijna niet halen. Katelijne moet er uiteindelijk afspringen als heel de constructie dreigt in te vallen.

We moeten letters - woorden - graveren hoog in de lucht, terwijl we op ladders staan, en het is een hels karwei. De cliënt heeft enkel oog voor de esthetische kant van zijn tekst en negeert volledig onze moeilijke positie.

Vrije Associatie
29-05-2004

"Een geïndividueerd individu is iemand bij wie het onbewuste in harmonie is met het bewuste, en die een gecentraliseerd ego heeft (voorwaarde en gevolg). Dit wordt bereikt door in contact te komen met het onbewuste zonder dat het ego er in verdrinkt. Het ego heeft een expliciete waarde." (Ref. 36)

Op mijn zoektocht naar heelheid in ons collectief onbewuste web vond ik iets over een gedecentraliseerd ego, misschien zoiets als een vlottend 'ik'. Als rondtrekkend door mijn persoonlijk onbewuste voor een (heel) tijdje, kwam ik in contact met mijn eigen symbolisch landschap, bewoond door de ventjes(m/v) of origines waar ik eerder over schreef, en waar 'ik' een van ben, namelijk degene die het momenteel voor het zeggen heeft, het centrum van bewustzijn.

De zin "zonder dat het ego er in verdrinkt" klinkt heel raar in mijn oren, vind ik. Alsof het mogelijk is een blik onbewuste open te trekken of zo, of om de beesten op commando los te laten uit de zoo. Doet mij denken aan een psychose, de ontploffing van het blik - misschien is de waarschuwing wel goed voor oververhitte geesten? Normale evolutie naar bewustzijn is traag en moeilijk, en elke stap daar naartoe overweldigt het zittende ego... maakt de geest democratischer door de installatie van telkens een ander ego voor een tijdje. De psychose zal burgeroorlog zijn, zonder regering en met veel verschillende belangengroepen.

Wat ik wilde zeggen. Tante had heel haar leven niets dan symptomen, en nu ze dood is, stort ze haar hart uit. Het decor, weerstand en symptomen moeten afsterven als ik wil spreken in overeenstemming met mijn hart. Nonkel keek nooit zuur, maar nu hij niet meer kan klagen over de symptomen van zijn vrouw, doet zijn eigen voet zeer, en moet zijn omgeving rozenwater produceren om zijn gebrek aan zijn te compenseren. Eens hoog en droog daarboven in een rigide en sterk ego, los van onbewuste onderstromen, is het bijzonder moeilijk om terug van de trap te komen.

Parallelle verhalen zijn overal en altijd geldig - niet enkel voor twee maar voor honderden tegelijk, en het is bijzonder moeilijk je te concentreren op de essentie van het bestaan, op wat het is om gewoon daar te zijn, te doen wat 'ik' moet doen om daarna de troon door te schuiven naar de volgende 'ik'. Vlottend ik, van binnen en langs buiten.